Czytasz: Wysiłkowe nietrzymanie moczu – przyczyny i leczenie poprzez ćwiczenia

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – przyczyny i leczenie poprzez ćwiczenia

Mężczyzna trzyma się za krocze

Fot: estradaanton / fotolia.com

Wysiłkowe nietrzymanie moczu jest najczęstszym rodzajem tej dolegliwości. Występuje częściej u kobiet, jednak zdarza się także mężczyznom. Ta wstydliwa dolegliwość często jest ukrywana, tymczasem nierzadko w leczeniu stosowane są m.in. ćwiczenia, które w wielu przypadkach są bardzo skuteczną metodą.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu (w skrócie: WNTM) to mimowolne oddawanie moczu, skutkujące częściowym bądź całkowitym opróżnieniem pęcherza. Mimowolny wyciek moczu występuje na skutek wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej, np. podczas: kichania, kaszlu, wybuch śmiechu czy pracy fizycznej. Nie towarzyszy mu parcie, a wyciek jest niewielki. Jest to najczęstszy typ nietrzymania moczu: aż 50–88% wszystkich przypadków to typ WNTM (źródło). Wysiłkowe nietrzymanie moczu u kobiet i mężczyzn można podzielić na 3 stopnie, w zależności od nasilenia objawów:

  • I stopień – oddawanie moczu podczas gwałtownego wzrostu ciśnienia,
  • II stopień – oddawanie moczu podczas umiarkowanego wzrostu ciśnienia,
  • III stopień – oddawanie moczu podczas stania, chodzenia lub leżenia.

Dlaczego powstaje wysiłkowe nietrzymanie moczu? Przyczyny i diagnoza

Wysiłkowe nietrzymanie moczu u kobiet i mężczyzn może mieć wiele przyczyn. Do głównych zalicza się:

  • poród i połóg,
  • urazy i operacje,
  • wady wrodzone,
  • obniżenie narządów małej miednicy,
  • zaburzenia hormonalne,
  • radioterapię,
  • łagodny rozrost gruczołu krokowego,
  • zakażenia dróg moczowych,
  • uszkodzenia zwieraczy,
  • wiek i uwarunkowania genetyczne.

W celu zdiagnozowania problemu i dobrania skutecznej terapii, należy udać się do specjalisty. Na początku lekarz przeprowadzi wywiad kliniczny, podczas którego oceni częstotliwość i charakter występujących objawów wysiłkowego nietrzymania moczu oraz stan zdrowia badanego, a także zapozna się z przebytymi chorobami i urazami. Następnie w większości przypadków wykonywana jest próba kaszlowa, tzn. podczas kaszlu sprawdza się, czy następuje wyciek moczu. Jeśli nie udało się na tej podstawie postawić diagnozy, specjalista przechodzi do badania fizykalnego. U kobiet jest to z reguły badanie ginekologiczne, natomiast u mężczyzn – badanie per rectum, czyli sprawdzanie palcem przez odbyt, czy gruczoł krokowy jest powiększony. W diagnostyce pomocne są również badania laboratoryjne, takie jak badanie ogólne moczu czy podstawowe badanie krwi, badanie urodynamiczne, a także ultrasonografia (USG, czyli badanie obrazowe).

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – leczenie (ćwiczenia, lekarstwa)

Leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu pozwala na poprawę już po około 3 miesiącach (źródło). Po postawieniu diagnozy specjalista może zalecić zmianę stylu życia. Brak spożywania alkoholu, kawy, a także większa aktywność fizyczna z pewnością są pomocne w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu. Ponadto dobrym sposobem są ćwiczenia mięśni dna miednicy, które umożliwiają wzmocnienie ich i tym samym nawet całkowite wyleczenie. Terapia polega na wykonywaniu 3–4 razy w tygodniu na przemian, w 3 seriach, 8–12 spięć z trwającymi 6–8 sekund rozluźnieniami mięśni dna miednicy. Należy pamiętać, aby podczas wykonywania tych ćwiczeń nie spinać mięśni ud, pośladków oraz brzucha i równomiernie oddychać. Takie ćwiczenia w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu zalecane są zarówno kobietom, jak i mężczyznom.

Ponadto kobiety mogą ćwiczyć z wykorzystaniem specjalnych stożków i kul dopochwowych. Umieszcza się je w pochwie 2 razy dziennie na 15–20 minut i spina mięśnie w taki sposób, aby przedmiot się nie wysuwał. Przedmioty mają różne wielkości i różnorodny ciężar. Dodatkowo leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu może opierać się na ćwiczeniach z elektrodą doodbytniczą, która wysyła sygnał do komputera, gdzie na monitorze widać dokładne odwzorowanie pracy mięśni dna miednicy. Elektrodę stosuje się w ćwiczeniach: elektrostymulacji, stymulacji ETS i elektrostymulacji unerwienia obwodowego.

Zalecenia po operacji wysiłkowego nietrzymania moczu

Jeśli jednak okaże się, że leczenie ćwiczeniami, zmianą stylu życia, a nawet farmakoterapią nie jest skuteczne, czasami specjalista podejmuje decyzję o leczeniu operacyjnym. Do najskuteczniejszych metod zalicza się operacje z użyciem specjalistycznych taśm, np. z siatki prolenowej. Stosuje się je w operacjach TVT, zabiegach metodą Brucha bądź sling. Polegają na podwieszaniu cewki moczowej, dzięki czemu mocz nie wycieka z pęcherza. W leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu stosuje się też sztuczne zwieracze, czyli mankiety z hydraulicznym wypełnieniem. Po wykonaniu zabiegu objawy ustępują w 100%, ale u 15% operowanych po 5 latach od wykonania operacji objawy wracają (źródło). Operacyjne leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu ma jednak największą skuteczność w porównaniu z leczeniem innych typów nietrzymania moczu.

To Cię zainteresuje

Zapalenie zatok szczękowych – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie żył powierzchownych i głębokich: objawy, przyczyny, leczenie Żylaki - miejsca powstawania, rodzaje, objawy, leczenie

Zobacz film: Wykorzystanie laserów w ginekologii. Źródło: Bez skazy


Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
0
0
Więcej na temat
Choroby układu nerwowego
Nadczynność tarczycy – przyczyny, objawy, leczenie i skutki
Zespół Conna (hiperaldosteronizm) – przyczyna wysokiego ciśnienia
Co to jest zespół Tourette’a? Najczęstsze objawy nietypowego zaburzenia
Komentarze (0)
Nie przegap
Czy można słodzić gorącą herbatę miodem? - test
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie
Ból w mostku – powód do paniki? Nie zawsze oznacza zawał
Bezoary – przyczyny powstawania, objawy i leczenie