Polub nas na Facebooku
Czytasz: Specjalizacja choroby wewnętrzne – na czym polega? Czym się zajmuje?
menu
Polub nas na Facebooku

Specjalizacja choroby wewnętrzne – na czym polega? Czym się zajmuje?

stetoskop lezący na biurku w gabinecie lekarskim

Fot. humonia / Getty Images

Choroby wewnętrzne to trudna i obszerna specjalizacja. Lekarze specjaliści chorób wewnętrznych mają ogromną wiedzę z zakresu diagnostyki, leczenia chorób właściwie każdego układu i narządu, a także umiejętności wykonywania wielu procedur diagnostycznych, w tym ratujących życie.

Specjalizacja choroby wewnętrzne określana jest inaczej mianem interny. Lekarz internista, czyli specjalista chorób wewnętrznych, zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem pacjentów w zakresie większości jednostek chorobowych. Jest to jedna z cięższych, najobszerniejszych specjalizacji lekarskich.

Specjalizacja z chorób wewnętrznych – jakie choroby obejmuje?

Redakcja poleca:
OCZYwiście dieta. Co jeść, żeby mieć dobry wzrok?  Materiał sponsorowany
Dlaczego się topimy? Ratownik: zawodzą nas umiejętności i... psychika
10 zdrowotnych właściwości kardamonu. Na problemy trawienne i na potencję!

Zdecydowanie prościej byłoby wymienić, czym nie zajmuje się specjalista chorób wewnętrznych. Interna jest bowiem bardzo szeroką dziedziną medycyny. Lekarz decydujący się na specjalizację z chorób wewnętrznych musi nabyć bardzo szeroką wiedzę obejmującą:

  • choroby układu krążenia,
  • choroby układu oddechowego,
  • choroby układu pokarmowego,
  • choroby endokrynologiczne,
  • choroby układu moczowego,
  • choroby układu krwiotwórczego,
  • choroby zakaźne,
  • choroby reumatyczne,
  • choroby układu nerwowego,
  • choroby psychiczne,
  • choroby alergiczne,
  • transfuzjologia,
  • choroby onkologiczne,
  • toksykologia,
  • leczenie paliatywne,
  • geriatria.

O tym, jak często lekarze przepisują antybiotyki i kiedy szkodzą dowiecie się z filmu:  

Zobacz film:  Trendy w stosowaniu antybiotyków. Źródło:  Dzień Dobry TVN

Czym jeszcze zajmuje się specjalista chorób wewnętrznych?

Specjalista chorób wewnętrznych musi radzić sobie z interpretacją większości zlecanych badań. Poza badaniami laboratoryjnymi, internista powinien poprawnie interpretować zapis elektrokardiogramu (EKG). Specjalista chorób wewnętrznych powinien potrafić pobrać krew na badanie gazometrii z krwi tętniczej. Większość internistów potrafi wykonać i właściwie interpretować obraz ultrasonograficzny (USG). Interniści wykonują często inwazyjne zabiegi ratujące życie w postaci ewakuacji płynu z jamy opłucnej czy wodobrzusza. Internista musi znać zasady przetaczania krwi i preparatów krwiopochodnych.

Internista, jak z resztą lekarz każdej specjalności, w razie potrzeby prowadzi resuscytację krążeniowo-oddechową i defibrylację.

Na czym polega specjalizacja z chorób wewnętrznych?

Aby podjąć jakąkolwiek specjalizację, lekarz musi ukończyć studia medyczne, a następnie staż podyplomowy oraz zdać egzamin lekarski. Następnie może podjąć specjalizację, np. z chorób wewnętrznych, która trwa 5 lat. W ostatnich latach, by jak najbardziej zoptymalizować tryb robienia specjalizacji i nadrabiania braków kadrowych w zakresie poszczególnych specjalizacji, wprowadzono tzw. specjalizacje modułowe. Oznacza to, że pierwsze 3 lata lekarz realizuje program podstawowy określonej specjalizacji, a następnie 2 lata modułu specjalistycznego. Specjalizacja z chorób wewnętrznych polega na tym, że moduł specjalistyczny również obejmuje szeroki zakres chorób wewnętrznych.

Dawniej, by zostać np. kardiologiem, należało skończyć 5-letnią specjalizację z chorób wewnętrznych, a następnie podjąć specjalizację II stopnia z zakresu kardiologii. Obecnie osoba chcąca zostać specjalistą z węższej dziedziny niż choroby wewnętrzne może rozpocząć modułową specjalizację z danej dziedziny, gdzie pierwsze 3 lata obejmują specjalizację z chorób wewnętrznych, a kolejne 2 lata specjalizacji to moduł specjalistyczny z zakresu danej dziedziny interny, czyli np. endokrynologia, nefrologia, onkologia, kardiologia czy pulmonologia.

Możliwości zawodowe po specjalizacji z chorób wewnętrznych

Najczęściej internista związany jest ze szpitalem i oddziałem chorób wewnętrznych bądź bardziej wyspecjalizowanym oddziałem, jak np. oddział kardiologii, nefrologii itd. Poza szpitalem specjalista chorób wewnętrznych może założyć prywatną praktykę i gabinet, może pracować w poradni, na szpitalnych oddziałach ratunkowych czy wielu innych jednostkach medycznych. Internista jest lekarzem prowadzącym osoby między 18. rokiem życia a późną starością.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
194
20
Polecamy
Czym zajmuje się internista?
Internista a lekarz rodzinny
Czym zajmuje się internista? Internista a lekarz rodzinny TVN zdrowie
USG - proste badanie, które może uratować życie.
Jakie choroby pomaga wykryć?
USG - proste badanie, które może uratować życie. Jakie choroby pomaga wykryć? Dzień Dobry TVN
Komórki macierzyste szansą dla pacjentów z najcięższym przebiegiem COVID-19? Warszawski szpital wdraża terapię
Komórki macierzyste szansą dla pacjentów z najcięższym przebiegiem COVID-19? Warszawski szpital wdraża terapię Dzień Dobry TVN
Co to jest diagnostyka obrazowa?
RTG, TK, USG i MR - charakterystyka
Co to jest diagnostyka obrazowa? RTG, TK, USG i MR - charakterystyka TVN zdrowie
Komentarze (0)
Nie przegap
Choroba Hashimoto - skąd się bierze? Przyczyny, objawy, najlepsza dieta i leczenie
Choroba Hashimoto - skąd się bierze? Przyczyny, objawy, najlepsza dieta i leczenie
Ekspert: Samo ukłucie kleszcza to za mało, aby zrobić badania. Konieczne są jeszcze objawy
Ekspert: Samo ukłucie kleszcza to za mało, aby zrobić badania. Konieczne są jeszcze objawy
Obsesja na punkcie zdrowego jedzenia - sprawdź, czy ortoreksja zaczyna być twoim problemem
Obsesja na punkcie zdrowego jedzenia - sprawdź, czy ortoreksja zaczyna być twoim problemem
Domowe przetwory. Jak zatrzymać w nich więcej witamin?
Domowe przetwory. Jak zatrzymać w nich więcej witamin?
Fala upałów w Polsce. Wysoka temperatura jest niebezpieczna dla zdrowia. Jak uniknąć odwodnienia, co robić w razie zasłabnięcia?
Fala upałów w Polsce. Wysoka temperatura jest niebezpieczna dla zdrowia. Jak uniknąć odwodnienia, co robić w razie zasłabnięcia?
Miażdżyca może wywołać objawy psychiczne już po 50. roku życia. Do czego może doprowadzić, kiedy rozwija się w mózgu?
Miażdżyca może wywołać objawy psychiczne już po 50. roku życia. Do czego może doprowadzić, kiedy rozwija się w mózgu?