Czytasz: Płyn Lugola – właściwości, zastosowanie i dawkowanie

Płyn Lugola – właściwości, zastosowanie i dawkowanie

NAN

Fot: Olexandr / fotolia.com

Płyn Lugola był w Polsce popularny kilka dekad temu, kiedy stosowano go w celu zapobiegania wchłanianiu radioaktywnych izotopów po katastrofie w Czarnobylu. Płyn Lugola był przeznaczony do picia. Obecnie uważany jest za szkodliwy. 

Płyn Lugola nie jest już powszechnie uznawany za środek działający pozytywnie na ludzki organizm. Pod tą nazwą kryje się wodny roztwór jodu i jodku potasu. Niektórzy wiążą ten specyfik z zachorowaniami, np. na raka tarczycy.

Płyn Lugola – historia

W 1829 roku francuski lekarz Jean Lugol opracował recepturę płynu, a przez kilka późniejszych lat udoskonalał metodę leczenia nim wola tarczycy. W 1986 roku płyn Lugola zyskał ogromną popularność zwłaszcza w Polsce, ponieważ wtedy w Czarnobylu (Ukraina) miał miejsce wybuch w elektrowni atomowej, a chmura radioaktywnego pyłu przemieszczała się w stronę naszego kraju. Specjaliści zalecali picie płynu Lugola w celu zapobiegania wchłanianiu radioaktywnego izotopu jodu przez tarczycę. Po spożyciu płynu narząd ten nie był już do tego zdolny. W okresie zagrożenia promieniowaniem roztwór Lugola był podawany głównie dzieciom, aby uniknąć efektów szkodliwego działania promieniowania atomowego.

Płyn Lugola – zastosowanie

Płyn Lugola stanowi roztwór jodu i jodku potasu. Wykorzystywany jest w badaniu obecności skrobi w produktach żywieniowych poprzez dodanie kilku kropli do badanego surowca. Te, które zawierają skrobię, pod wpływem płynu Lugola barwią się na czarnofioletowo lub niebieskofioletowo.

Rozcieńczonym do bardzo niskiego stężenia roztworem Lugola można płukać gardło. Pomaga to zwłaszcza w zwalczaniu chrypki i bólu gardła. Należy pamiętać o tym, aby nie połknąć płynu przez przypadek.

Płyn Lugola jest znany z działania bakteriobójczego. Z tego powodu jest przydatny do stosowania zewnętrznego w celach odkażania ran lub bardziej powierzchownych uszkodzeń skóry i niewielkich zadrapań.

Przeznaczony do spożycia rodzaj płynu Lugola na wyraźne zalecenie lekarza może być wykorzystywany w leczeniu tarczycy. Podawany jest do 10 dni przed zabiegiem strumektomii, czyli wycięcia całości lub fragmentu gruczołu, jakim jest tarczyca.

Specyfik pomaga zahamować bądź, odwrotnie, zwiększyć wydzielanie hormonów tarczycy. Dlatego płyn Lugola przydaje się zwłaszcza osobom zmagającym się z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy lub wrodzonymi zaburzeniami biosyntezy hormonów tarczycy. Jod z płynu Lugola bezpośrednio wpływa na tzw. efekt Wolffa-Chaikoffa, polegający na zahamowaniu syntezy i uwalnianiu hormonów tarczycy.

Badanie scyntygraficzne, czyli badanie różnych narządów z wykorzystaniem izotopów danego pierwiastka, również jest wskazaniem do stosowania roztworu Lugola. W 200 ml wody należy rozcieńczyć 5 kropli płynu i wypić to.

Przeciwwskazania do stosowania płynu Lugola

Podstawowym przeciwwskazaniem do podawania płynu Lugola w jakiejkolwiek formie jest nadwrażliwość na jod. Ponadto powinny go unikać osoby zmagające się z gruźlicą płuc bądź nadczynnością tarczycy.

Spożycie płynu Lugola jak i kontakt ze skórą jest niewskazany także w przypadku kobiet w ciąży oraz karmiących piersią.

Należy pamiętać, że dostępny w aptekach bez recepty roztwór jodu i jodku potasu pod żadnym pozorem nie jest przeznaczony do spożycia. Jest to spowodowane charakterystyką mieszaniny: nieoczyszczony, znajdujący się w powszechnym dostępie roztwór Lugola może być stosowany jedynie zewnętrznie. Spożycie takiego płynu może spowodować zaburzenia żołądkowe i jelitowe – w tym trawienne. Podejrzewa się również, że płyn ten wywołuje reakcje alergiczne.

Lekarze przestrzegają, by rodzice nie sporządzali roztworów z jodyny i nie podawali ich dzieciom, ponieważ jest to wysoce niebezpieczne. Taki roztwór może odpowiednio przygotować tylko wykwalifikowana osoba. Spożywczy płyn Lugola można pić jedynie w przypadku zalecenia od lekarza.

Skutki uboczne stosowania płynu Lugola

Stosowanie płynu Lugola miejscowo przez osoby wrażliwe na działanie jodu może wywołać zapalenie skóry z wystąpieniem nieprzyjemnych pęcherzyków, wrzodziejących nadżerek oraz świądu. Istnieje także ryzyko podrażnień błony śluzowej jamy nosowej i gardłowej. Mogą pojawić się wysypka, gorączka i powiększenie węzłów chłonnych.

W niektórych przypadkach stosowanie płynu Lugola może przyczynić się do powstania alergii lub tzw. trądziku jodowego. Przypadłość ta jest oporna na leczenie.

Jod nie jest pierwiastkiem obojętnym dla organizmu, dlatego nie można spożywać płynu Lugola w profilaktyce jakichkolwiek chorób. Dzienna dopuszczalna dawka jodu, zapewniająca prawidłowe funkcjonowanie tarczycy, wynosi 100–200 mikrogramów. Przekroczenie jej przez niewłaściwe użytkowanie płynu Lugola może spowodować niebezpieczną w skutkach nadczynność tarczycy. Przypadłość ta w niektórych przypadkach, zwłaszcza u osób z zaburzeniami układu krążenia, może być bezpośrednim zagrożeniem życia. U osób cierpiących z powodu woli endemicznych po spożyciu dużych dawek preparatów z jodem może wystąpić nadmiar hormonów tarczycy. 

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
5
8
Komentarze (0)
Nie przegap
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Co to jest transplantologia? Definicja, statystyki, etyka
Niewydolność serca - przyczyny, rodzaje, objawy, diagnoza, leczenie i rokowania
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie
Torbiel pajęczynówki – objawy i leczenie. Czym jest to groźne schorzenie?