Polub nas na Facebooku
Czytasz: LDH (Dehydrogenaza mleczanowa) – badanie i normy

LDH (Dehydrogenaza mleczanowa) – badanie i normy

Zainteresował Cię ten artykuł?
NAN

Fot: Von Schonertagen / stock.adobe.com

LDH (pełna nazwa to: dehydrogenazą mleczanowa) jest enzymem występującym we wszystkich komórkach krwi. Badanie LDH pozwala wykryć wiele groźnych chorób: anemię hemolityczną, ostre zapalenie trzustki i choroby dróg żółciowych. Sprawdź, jakie są normy LDH!

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH lub LD ) występuje we wszystkich komórkach krwi, łatwo przenikając do surowicy poprzez obumarcie komórek lub zwiększoną przepuszczalność błony komórkowej, wywołanej przez toksyny lub zachwianie równowagi krwi.

Badanie LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – to warto wiedzieć

Znajomość poziomu enzymu LDH wraz z wynikami innych badań laboratoryjnych, a w szczególności aminotransferazy asparaginianowej. Ponadto, zwiększone stężenie LDH może wskazywać na anemię hemolityczną (wzrost LDH nie świadczy o każdej anemii), nowotwory lub choroby wątroby. Obecnie do oceny uszkodzenia serca (np. w przebiegu zawału) oznacza się stężenie troponin, a nie LDH. 

Z powodu występowania LDH w obrębie całego organizmu stosuje się oznaczenie izoenzymów, dzięki którym łatwiej wykryć miejsca uszkodzeń i wdrożyć właściwe leczenie. Izoenzymy LDH występujące w różnych tkankach znacząco różnią się od siebie budową oraz ruchliwością w badaniu elektroforetycznym.

Stosowany przez lekarzy podział izoenzymów LDH określa:

  • LDH1 oraz LDH2 – tkanki mięśnia sercowego, kora nerek, komórki zarodkowe i erytrocyty,
  • LDH3 – tkanki płucne, komórki nowotworowe,
  • LDH4 – tkanki nerek, trzustki, łożyska, węzły chłonne i leucytów,
  • LDH5 – mięśnie szkieletowe oraz wątroba.

LDH – kto powinien wykonać badanie?

Izoenzymy LDH1 i LDH2 pełnią obecnie zdecydowanie mniejszą rolę w lekarskiej diagnostyce. W przeszłości lekarze wykorzystywali znajomość poziomów tych izoenzymów do oceny zawału mięśnia sercowego. Mankamentem okazał się długi czas, w którym dochodziło do zmian stężenia LDH. Dlatego izoenzymy LDH1 i LDH2 zostały wyparte innymi metodami pozwalającymi oszacować stopień uszkodzenia mięśnia sercowego w znacznie krótszym czasie. Obecnie stosuje się oznaczanie poziomu troponin.

Zgodnie z zaleceniami lekarzy, o wykonaniu badania LDH powinny pomyśleć osoby z objawami chorób dróg żółciowych, uszkodzenia mięśnia sercowego, niedokrwistości hemolitycznej, chorób rozrostowych układu krwiotwórczego, uszkodzeń mięśni szkieletowych, chorób płuc i nowotworów.

Jak przygotować się do badania LDH?

Standardowo badanie LDH wykonuje się na czczo poprzez pobranie próbki krwi. Tego dnia warto powstrzymać się od spożywania pokarmów na około 8 godzin przed pobraniem. Czas oczekiwania na wyniki wynosi najczęściej jeden dzień.

LDH – normy

Poziom LDH składa się na całkowitą aktywność wszystkich izoenzymów. Zgodnie z ogólnymi normami podział izoenzymów wygląda następująco:

  • około 50% ogólnej aktywności LDH stanowi izoenzym LDH1,
  • około 35% – LDH5,
  • około 30% – LDH4.

Pamiętajmy, że wyniki należy konfrontować z normami laboratorium, w którym przeprowadzono badanie, ponieważ ich zakres może znacząco się różnić w zależności od placówki. Orientacyjne normy:

dorośli:

  • 120–230 U/l;

noworodki i dzieci:

  • 135–750 U/l – od 1. do 30. dnia życia,
  • 180–435 U/l – od 31 dni do 11 miesięcy,
  • 160–370 U/l – od roku do 3 lat,
  • 145–345 U/l – od 4 do 6 lat,
  • 143–290 U/l – od 7 do 9 lat,
  • 120–293 U/l – od 10 do 12 lat,
  • 110–283 U/l – od 13 do 15 lat,
  • 105–233 U/l – od 16 do 17 lat.

Należy pamiętać, że wynik badania należy zawsze przedyskutować z lekarzem!

Podwyższone LDH – co oznacza?

Wzrost poziomu LDH w organizmie lekarze najczęściej łączą z udarem mózgowym, niedokrwistością hemolityczną, niedokrwistością złośliwą (megaloblastyczną), mononukleozą zakaźną, zawałem krezki, zatorem tętnicy płucnej, chorobami nerek, chorobami wątroby, dystrofią mięśniową, zapaleniami trzustki, chłoniakiem i rakiem jądra. Ponadto, wzrost aktywności LDH występuje po spożyciu leków znieczulających, aspiryny, prokainamidu, narkotyków i alkoholu. Warto pamiętać, że w przypadku osób przewlekle chorych wybrane lekarstwa mogą potęgować aktywność dehydrogenazy mleczanowej w tkankach.

Czasowy wzrost LDH może zostać wywołany silnym wysiłkiem fizycznym, a u osób z wysoką liczbą płytek krwi aktywność LDH jest nieprawdziwie zawyżona.

Niska aktywność LDH najczęściej nie stanowi żadnego problemu i wraz z prawidłową aktywnością LDH jest charakterystyczna dla osób zdrowych. Nieco niższy wynik może wystąpić w przypadku zdrowych osób zażywających duże dawki witaminy C.

Zobacz film: Zastosowanie laserów. Źródło: Bez recepty

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
3
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Czy smog występuje tylko zimą? Co to jest smog wtórny?
Przemysł i transport - jak wpływają na smog? Co powoduje smog w Polsce?
10 rad jak chronić dziecko przed zanieczyszczonym powietrzem
Oddawanie krwi – wymagania i przeciwwskazania dla potencjalnych krwiodawców
Skuteczne domowe sposoby na przeziębienie
Domowe sposoby na duszący kaszel. Przyczyny duszącego kaszlu