Czytasz: Lamblioza – czym jest? Objawy i leczenie lambliozy

Lamblioza – czym jest? Objawy i leczenie lambliozy

Dziewczynka z misiem leży w łóżku szpitalnym

Fot: Rido / fotolia.com

Lamblioza to groźna choroba, która dotyka głównie dzieci, choć dorośli są na nią również narażeni. Zarazić się można nią niemal wszędzie! Atak lamblii powoduje biegunki, silne bóle brzucha i głowy, nudności, wymioty i wiele innych skutków.

Lamblioza (giardoza) wywoływana jest przez pasożyty Giardia lamblia należące do grupy pierwotniaków pasożytniczych. Pasożyty są niewidoczne gołym okiem i występują praktycznie wszędzie. Do zarażenia nimi dochodzi poprzez połknięcie. Najczęściej żerują w dwunastnicy, pęcherzyku żółciowym i drogach żółciowych, kosmkach jelitowych, dlatego w przypadku lambliozy na ogół mówi się o lambliach jelitowych. Zgodnie z różnymi szacunkami, tym rodzajem pasożytów jest zarażonych ok. 10% dorosłych i aż 25–50% dzieci w Polsce!

Objawy lambliozy

Jak informują lekarze, przez długi czas lamblioza może być całkowicie bezobjawowa. W takich sytuacjach pasożyty żerują w organizmie około pół roku lub dłużej, zanim zostaną wydalone z organizmu z kałem. Symptomami lambliozy są najczęściej:

  • biegunka (ok. 90% przypadków),
  • spadek samopoczucia (ok. 85% przypadków),
  • tłuszczowe stolce o cuchnącym zapachu (blisko 70% przypadków),
  • wzdęcia (ok. 75% przypadków),
  • nudności (ok. 70% przypadków),
  • spadek masy ciała (ok. 60% przypadków),
  • wymioty (ok. 30% przypadków),
  • gorączka (ok. 15% przypadków).

Jak podkreślają epidemiolodzy, objawy następują w zdecydowanej większości przypadków dopiero po okresie wylęgania pasożytów w organizmie i rozpoczynają się po ok. 2 tygodniach od zarażenia. Czasami pierwsze symptomy rozpoczynają się już po 7 dniach. Dolegliwości utrzymują się stosunkowo długo i w zależności od odporności i wieku osoby zarażonej wynoszą od 2 do nawet 4 tygodni.

Lamblioza przewlekła i powikłania (lamblie jelitowe)

Nieleczona lamblioza przeradza się w formę przewlekłą, choć w niektórych przypadkach od razu przybiera taką postać. Jej objawami są: luźne stolce, znaczna utrata wagi (ok. 15% masy ciała), pogarszające się samopoczucie, trwałe zmęczenie i osłabienie, a także wzdęcia i bóle brzucha. Objawów nie powinno się bagatelizować, ponieważ lamblioza może skutecznie wyniszczać organizm osoby zaatakowanej pasożytami. Warto wspomnieć, że w większości przypadków od początku aktywności pierwotniaków w jelicie cienkim dochodzi do zaburzeń wchłaniania lipidów i witamin. Wśród najczęstszych powikłań lambliozy lekarze wyróżniają: niedokrwistość (z powodu niedoboru żelaza), chorobę Whipple’a, reaktywne zapalenie stawów, zespół jelita drażliwego, poważne niedobory witamin i minerałów oraz silne odwodnienie. Rzadszymi przypadkami są wysypki, pokrzywki, owrzodzenia, zapalenia stawów i błony maziowej.

Leczenie zakażenia lambliami: najpierw badanie!

Po wystąpieniu wymienionych symptomów zakażenia lambliami należy bezzwłocznie udać się do lekarza i nigdy nie rozpoczynać leczenia na własną rękę! Zazwyczaj po wizycie u lekarza pierwszego kontaktu i krótkim wywiadzie, zlecane są badania na obecność lamblii. Dopiero wyniki badań potwierdzające obecność pasożytów w organizmie pozwalają na skuteczną terapię. Nierzadką sytuacją leczenia lambliozy samemu jest stosowanie lekarstw odrobaczających w trakcie przechodzenia zatruć, przeziębień lub grypy, z którymi lamblioza jest często mylona.

Aby rozpoznać lamblie, należy wykonać badanie kału lub krwi. Analiza kału jest stosunkowo mało skuteczna i polega na oddaniu trzech próbek kału. O wiele lepsze rezultaty przynosi badanie jednej próbki krwi z żyły łokciowej. Ponadto, w niektórych okolicznościach zalecane jest pobranie żółci lub treści bezpośrednio z dwunastnicy.

Leczenia lambliozy (zakażenia lambliami) – odrobaczanie i nie tylko!

Najczęstszą formą leczenia lambliozy jest stosowanie leków przeciwpasożytniczych (odrobaczających). Jednymi z najpopularniejszych zalecanych w walce z lambliami są: metronidazol, tinidazol, ornidazol, furazolidon, nifuratel oraz atebryna. Kuracja jest najczęściej powtarzana w celu wyeliminowanie wszystkich szybko rozmnażających się pasożytów. Należy pamiętać, że same odrobaczające środki farmakologiczne mogą nie rozwiązać problemu. W czasie terapii zalecane jest rygorystyczne przestrzeganie higieny osobistej, zmiana diety prowadząca do lekkiego zakwaszenia organizmu (pasożyty bardzo szybko rozmnażają się w niedokwaśnym soku żołądkowym), zaprzestanie jedzenia słodyczy. Pasożyty łatwo się rozprzestrzeniają, dlatego w niektórych przypadkach jedyną skuteczną metodą jest leczenie wszystkich domowników, w miejscach, gdzie rozwijają się ogniska pasożytów.

To Cię zainteresuje

Wirusowe zapalenie gardła u dzieci i dorosłych – jakie są jego objawy i jak je skutecznie leczyć? Próba Romberga – co to jest i kiedy się ją wykonuje? Co to jest mizofonia? Objawy, przyczyny i leczenie nadwrażliwości na dźwięki

Naturalne metody leczenia lambliozy (lamblii jelitowych)

Bardzo popularną metodą leczenia pasożytów jest stosowanie ziołolecznictwa, picie herbatek ziołowych, nalewek oraz innych naparów. Niestety, ich skuteczność jest niewielka, a lamblie jelitowe najczęściej ujawniają się tuż po zakończeniu stosowania ziół. Lekarze polecają zioła najczęściej jako dodatkowe formy leczenia. Wśród roślin, które mogą okazać się skuteczne w walce z lambliozą, znajdują się: piołun, bylica i prawoślaz, a także czarny orzech; pomocny bywa również olej rycynowy.

Mikołaj Madziąg

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
2
0
Więcej na temat
Szczelina odbytu - co warto wiedzieć?
Jak leczyć uzależnienie od komputera - objawy i przyczyny
Czym jest obrzeżek gołębi – ugryzienie, objawy, jak się go pozbyć?
Grypa żołądkowa (jelitówka, grypa jelitowa) – objawy i leczenie
Komentarze (1)
Magda
Nie słyszałam o tym wcześniej
Czytaj całość
Nie przegap
Czy można słodzić gorącą herbatę miodem? - test
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie
Ból w mostku – powód do paniki? Nie zawsze oznacza zawał
Bezoary – przyczyny powstawania, objawy i leczenie