Polub nas na Facebooku
Czytasz: Choroba Heinego-Medina – czy wciąż jest dla nas groźna? Jakie są jej objawy?

Choroba Heinego-Medina – czy wciąż jest dla nas groźna? Jakie są jej objawy?

Zainteresował Cię ten artykuł?
NAN

Fot: okrasyuk / fotolia.com

Chorobę Heinego-Medina powoduje wirus, który dostaje się do jelit i w nich się rozwija. W większości przypadków zakażenie wirusem nie daje żadnych objawów. Mimo to choroby lepiej nie lekceważyć i wybrać się z dzieckiem na szczepienie.

Choroba Heinego-Medina nazywana jest też polio lub ostrym nagminnym porażeniem dziecięcym. Wywołuje ją wirus polio, który dostaje się do organizmu przez układ pokarmowy. Następnie rozwija się w jelitach, by później rozprzestrzenić się po całym organizmie. Choroba jest bardzo zaraźliwa – każdy, kto przebywa z nosicielem wirusa, musi liczyć się z bardzo dużym ryzykiem zakażenia. Największe prawdopodobieństwo zainfekowania wirusem występuje u dzieci do 5. roku życia.

Choroba Heinego-Medina – objawy

Badania wskazują, że u 95% nosicieli wirus nie daje żadnych objawów, mimo to osoby te wciąż zarażają. W takich przypadkach mówimy o polio subklinicznym. W pozostałych 5% choroba Heinego-Medina przejawia w trzech postaciach: choroba Heinego-Medina nieporażenna, choroba Heinego-Medina porażenna i zespół post-polio.

  • Choroba Heinego-Medina nieporażenna – jej objawy to: gorączka, ból gardła, ból głowy, wymioty, przemęczenie, zapalenie opon mózgowych. Zazwyczaj trwa około 10 dni, nie pozostawiając żadnych śladów.
  • Choroba Heinego-Medina porażenna – dotyczy 1% przypadków. Początkowo objawy są takie, jak przy odmianie bez paraliżu. Po tygodniu jednak pojawiają się: zanik odruchów, silne skurcze i bóle mięśni, bezwład kończyn, czasem po jednej stronie ciała, nagły paraliż, chwilowy lub trwały, zniekształcenia kończyn (zwłaszcza w biodrach, w kostkach i na stopach). Skutkiem porażennej choroby Heinego-Medina jest trwały paraliż porażonych mięśni.
  • Zespół post-polio – występuje u osób, które już wcześniej przebyły chorobę Heinego-Medina. Może wystąpić nawet do 40 lat od pierwszego zachorowania, jego przyczyny nie są dokładnie znane. Przyczynia się do dalszego osłabienia mięśni i stawów, nasilenia bólu mięśni, zaniku mięśni, bezdechu sennego, problemów z oddychaniem, pamięcią i koncentracją.

Wyróżnia się także dwie postaci porażennej choroby Heinego-Medina. Są to:

  • Postać rdzeniowa – dotyczy większości chorych dotkniętych porażenną postacią Polio. Jej główny objaw to zwiotczenie mięśni, rzadziej ich nadmierne napięcie (spastyczność). Najczęściej porażenia dotyczą kończyn dolnych, w rzadszych przypadkach kończyn górnych czy mięśni tułowia. Osłabieniu mięśni towarzyszy osłabienie lub zanik odruchów,
  • Postać opuszkowa – nazywana również mózgową. Wiąże się ona z uszkodzeniem układu nerwowego wegetatywnego, odpowiadającego za funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Jego skutkiem są m.in. poważne zaburzenia oddychania.

Choroba Heinego-Medina – szczepionka

Profilaktyka choroby Heinego-Medina polega wyłącznie na szczepieniach. Zaczyna się je u dzieci na przełomie 3. i 4. miesiąca życia. Podaje im się wówczas szczepionkę IPV, co oznacza szczepienie nieaktywnymi wirusami (ang. Inactive Polio Vaccine). Są one podawane w formie zastrzyku. Zabite wirusy nie mogą spowodować polio. Kolejne szczepienie wykonuje się w 5. miesiącu życia, a następne – między 16. a 18. miesiącem. Ostatnią szczepionkę na chorobę Heinego-Medina dziecko otrzymuje w 6. roku życia. Jeszcze kilka lat temu ostatnią dawkę podawano doustnie (ang. OPV – Oral Polio Vaccine). Zamiast wirusów nieaktywnych podawano w niej żywe, ale atenuowane, czyli pozbawione zdolności wywołania choroby. Obecnie jednak wszystkie szczepionki zawierają tylko nieaktywne wirusy i podaje się je w zastrzykach.

W rzadkich przypadkach szczepionka na chorobę Heinego-Medina może dawać skutki uboczne, takie jak: problemy z oddychaniem, wysoką gorączkę, zawroty głowy, obrzęk gardła, przyspieszoną akcję serca.

Choroba Heinego-Medina – leczenie

Wyleczenie choroby Heinego-Medina nie jest możliwe. Dlatego zalecane są przede wszystkim działania zwiększające komfort życia chorego. Bardzo ważny jest tu odpoczynek, najlepiej w łóżku, w pozycji leżącej. Oprócz tego niezbędna jest też fizjoterapia, nastawiona na zmniejszenie bólu w porażonych mięśniach, zredukowanie problemów z oddychaniem i umożliwienie pacjentowi chodzenia.

Choroba Heinego-Medina – historia

Choroba Heinego-Medina po raz pierwszy została opisana w 1789 r. przez angielskiego lekarza Michaela Underwooda. Nazwano ją jednak od nazwisk Jakoba Heinego i Karla Oskara Medina, którzy badali ją w latach 1840 (Heine) i 1890 (Medin). Na pierwszą połowę XX w. przypada pandemia polio, która objęła całą północną półkulę Ziemi. Udało się ją powstrzymać dzięki zastosowaniu na masową skalę szczepionki na polio odkrytej w latach 50. W 1994 r. Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła, że Ameryka Północna jest już wolna od tej choroby. W Europie nastąpiło to w 2001 r.

Zobacz film: Co wiesz o mózgu? Budowa mózgu. Źródło: 36,6

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
8
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Nadciśnienie tętnicze a zaburzenia erekcji - czy to ma związek? Wszystko, co musicie wiedzieć o nadciśnieniu
Nadciśnienie tętnicze a zaburzenia erekcji - czy to ma związek? Wszystko, co musicie wiedzieć o nadciśnieniu
Pudding chia – składniki i przepis. Wartość odżywcza i właściwości nasion chia
Pudding chia – składniki i przepis. Wartość odżywcza i właściwości nasion chia
Ejakulacja – damskie wytryski, brak wytrysku, ejakulacja przedwczesna
Ejakulacja – damskie wytryski, brak wytrysku, ejakulacja przedwczesna
Apteczka samochodowa – czy jest obowiązkowym wyposażeniem auta?
Apteczka samochodowa – czy jest obowiązkowym wyposażeniem auta?
Medycyna podróży. Wszystko, co musisz wiedzieć przed wyjazdem na wakacje
Medycyna podróży. Wszystko, co musisz wiedzieć przed wyjazdem na wakacje
Nowa choroba psychiczna na liście WHO. W Polsce chorych jest ponad 2 miliony!
Nowa choroba psychiczna na liście WHO. W Polsce chorych jest ponad 2 miliony!