Polub nas na Facebooku
Czytasz: Zaburzenia lękowe uogólnione – objawy, kryteria rozpoznania i leczenie

Zaburzenia lękowe uogólnione – objawy, kryteria rozpoznania i leczenie

Zainteresował Cię ten artykuł?
lęk

Fot. PeopleImages / Getty Images

Lęk uogólniony to zaburzenie obejmujące stany lękowe pogarszające standard życia chorego. Mogą pojawiać się objawy somatyczne, które często utrudniają rozpoznanie. Leczenie farmakologiczne zaburzeń lękowych powinno być poparte psychoterapią i zmianą trybu życia.

Zaburzenia lękowe uogólnione należą do jednych z najczęściej występujących zaburzeń psychicznych. Wpływają negatywnie na jakość życia chorego, zaburzają jego codzienną aktywność. Stanowią jednak dość duży problem diagnostyczny i nierzadko są mylnie rozpoznawane. Cechą charakteryzującą lęk uogólniony są napady paniki i niekontrolowane zamartwianie się. Nierzadko objawy te przypisuje się innym somatycznym chorobom układowym.

Zobacz film: Objawy zespołu lęku uogólnionego. Źródło: Dzień Dobry TVN

Przyczyny lęku uogólnionego

Nie poznano dokładnych przyczyn lęku uogólnionego. Istnieje jednak kilka teorii o różnym stopniu wiarygodności. Punktem wyjścia ich wszystkich są zaburzenia mechanizmów odpowiedzi człowieka na lęk. U chorych cierpiących z powodu lęku uogólnionego podejrzewa się przedłużone pobudzenie obszarów mózgu odpowiedzialnych za aktywność psychiczną. Ponadto dopuszcza się znaczenie czynników genetycznych i środowiskowych w kształtowaniu zaburzeń lękowych. Interakcja pomiędzy predyspozycją genetyczną a nakładającymi się na to czynnikami środowiskowymi wydaje się wiarygodną teorią powstania lęków. Ponadto należy wziąć pod uwagę prawdopodobne zaburzenia w zakresie procesów neuronalnych i nieprawidłowych interakcji pomiędzy korą mózgową a układem limbicznym, w czasie kiedy mózg przetwarza bodźce emocjonalne.

Objawy lęku uogólnionego

Istnieją kryteria diagnostyczne zaburzeń o charakterze lęku uogólnionego. Zalicza się tu przede wszystkim nadmierny niepokój, nerwowość, obawy. Ważne jest kryterium czasowe, a mianowicie utrzymywanie się obaw i niepokoju przez większość dni w przeciągu pół roku. Niepokój może dotyczyć właściwie każdej sfery życia, np. pracy. Choremu trudno nad nim zapanować. By rozpoznać lęk uogólniony, konieczne jest stwierdzenie obecności co najmniej 3 objawów towarzyszących:

  • męczliwość,
  • drażliwość,
  • wzrost napięcia mięśniowego,
  • napięcie i nerwowość trudne do wytrzymania przez chorego,
  • problemy z koncentracją,
  • trudności z zasypianiem,
  • bezsenność.

Ponadto chory podczas napadu lęku poza dyskomfortem psychicznym odczuwa objawy fizyczne. To powoduje problemy z jego funkcjonowaniem w społeczeństwie, zaburza życie towarzyskie, jak i zawodowe. Należy zawsze wykluczyć działanie substancji psychoaktywnych czy chorób układowych w powstawaniu objawów, a także fobii, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, stresu pourazowego, jadłowstrętu psychicznego czy zaburzeń urojeniowych.

Dla rozpoznania lęku uogólnionego stosuje się specjalne skale i testy, jak np. skala GAD-7. Obejmuje ona 7 pytań, na które pacjent odpowiada: „wcale w przeciągu ostatnich 2 tygodni” (0 pkt), „kilka dni w ciągu ostatnich 2 tygodni” (1 pkt), „częściej niż przez połowę dni w ciągu ostatnich 2 tygodni” (2 pkt) bądź „niemal codziennie przez ostatnie 2 tygodnie” (3 pkt).

Pytania:

  1. Jak często czuł/-a pan/pani uczucie niepokoju, napięcia bądź podenerwowania?
  2. Czy czuł/-a pan/pani niezdolność do zapanowania nad zamartwianiem się?
  3. Czy miał/-a pan/pani problem w odprężeniu się?
  4. Czy miał/-a pan/pani obawy przed tym, że wydarzy się coś strasznego?
  5. Czy łatwo wpadał/-a pan/pani w gniew?
  6. Czy czuł/-a pan/pani niepokój utrudniający siedzenie w miejscu?
  7. Czy miał/-a pan/pani skłonność do nadmiernego zamartwiania się różnymi kwestiami?

Chory może otrzymać od 0 do 21 pkt. Wynik powyżej 5 pkt to łagodny lęk, powyżej 10 pkt – lęk umiarkowany, natomiast 15 pkt to punkt odcięcia dla lęku ciężkiego.

Leczenie lęku uogólnionego

Leczenie osób z zaburzeniami o charakterze lęku uogólnionego obejmuje farmakoterapię i psychoterapię. Ponadto pacjent dostaje pewne zalecenia dotyczące stylu życia, które mają na celu zredukować nasilenie objawów. Dotyczy to wykluczenia środków pobudzających w postaci kofeiny czy nikotyny, a także wyeliminowania stresu i prowadzenia zdrowego trybu życia.

Okazuje się, że osoby z tendencją do rozwoju lęku uogólnionego mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na kofeinę niż populacja ogólna. Jakakolwiek aktywność fizyczna zdecydowanie korzystnie wpływa na wynik leczenia chorych z zespołem lęku uogólnionego. Najlepiej jednak sprawdza się lekki i umiarkowany wysiłek fizyczny, a przede wszystkim joga. Aktywność fizyczna powinna być podejmowana co najmniej 3 razy w tygodniu po 20 minut.

Jako leczenie pierwszego rzutu lęku uogólnionego wykorzystuje się wybiórcze inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory wychwytu serotoniny, noradrenaliny i azapirony. Lekami drugiego rzutu są trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne i przeciwpadaczkowe.

Zobacz film: Przewlekły stres - jakie mogą być konsekwencje dla zdrowia? Źródło: Stylowy Magazyn

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
1
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Quiz: Co wiesz o odchudzaniu i zdrowej diecie?
Quiz: Co wiesz o odchudzaniu i zdrowej diecie?
Bakterie Listeria w mrożonych warzywach. Niektóre partie produktu wycofane ze sprzedaży
Bakterie Listeria w mrożonych warzywach. Niektóre partie produktu wycofane ze sprzedaży
Choroby ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego – objawy
Choroby ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego – objawy
Ból brzucha u dzieci – jakie są jego najczęstsze przyczyny?
Ból brzucha u dzieci – jakie są jego najczęstsze przyczyny?
Ile trwa prawidłowy stosunek seksualny?
Ile trwa prawidłowy stosunek seksualny?
Czy osiedlowa piaskownica jest niebezpieczna dla zdrowia dziecka?
Czy osiedlowa piaskownica jest niebezpieczna dla zdrowia dziecka? Reklama