Polub nas na Facebooku
Czytasz: Otępienie czołowo-skroniowe – przyczyny, objawy i metody leczenia

Otępienie czołowo-skroniowe – przyczyny, objawy i metody leczenia

Zainteresował Cię ten artykuł?
Lekarz, który ogląda skan mózgu

Fot: Zinkevych / gettyimages.com

Otępienie czołowo-skroniowe daje takie objawy, jak zaburzenia zachowania, niestabilność emocjonalna, skłonności samobójcze czy brak potrzeb, np. w zakresie zachowania higieny osobistej. Spośród innych zespołów otępiennych wyróżnia się długo zachowaną pamięcią.

Otępienie czołowo-skroniowe jest schorzeniem wynikającym ze zmian zanikowych mózgu, w płatach czołowych i częściach przednich płatów skroniowych. Otępienie czołowo- skroniowe występuje z częstością 10–15 : 100 000 i stanowi około 10% przypadków wszystkich rodzajów otępienia. Nie ma zależności pomiędzy częstością zachorowania a płcią. Korelacja jednak jest wyraźna pomiędzy zapadalnością a wiekiem człowieka.

Przyczyny otępienia czołowo-skroniowego

Dokładna przyczyna otępienia czołowo-skroniowego nie została jak dotąd szczegółowo poznana i opisana. Jednak za główny mechanizm powstawania zmian uznano degradację neuronów (komórek nerwowych) w wyniku gromadzenia się w ich wnętrzach nieprawidłowego białka, powstającego najprawdopodobniej na skutek mutacji genetycznych.

Zobacz film: Budowa i funkcje układu nerwowego. Źródło: 36,6.

Otępienie czołowo-skroniowe – objawy

Choroba postępuje powoli i bardzo trudno jest uchwycić jej początek. Wśród innych zespołów otępiennych wyróżnia się dość długo zachowaną pamięcią i dominacją zaburzeń zachowania i mowy. Chory początkowo ma trudność ze znalezieniem odpowiedniego słowa, a jego wypowiedzi stają się często niezrozumiałe. Z czasem otępienie czołowo-skroniowe zaczyna się objawiać zaburzeniami zachowania pod postacią niekontrolowanych emocji i nieadekwatnym zachowaniem wśród ludzi. Przekłada się to na coraz gorsze funkcjonowanie w społeczeństwie. To, co z czasem zaczyna charakteryzować chorych na otępienie czołowo-skroniowe, to:

  • zmienność nastroju i niestabilność emocjonalna,
  • zachowanie i reakcje nieadekwatne do zaistniałej sytuacji,
  • pobudzenie,
  • brak samokrytycyzmu,
  • brak potrzeby zadbania o siebie (higiena, żywienie),
  • skłonności samobójcze,
  • tendencja do nadużycia papierosów i alkoholu przy ujemnym wywiadzie dotyczącym używek w przeszłości.

Rozpoznanie otępienia czołowo-skroniowego

Otępienie czołowo-skroniowe stanowi bardzo duży problem diagnostyczny na wczesnym etapie rozwoju, ponieważ jest trudne do uchwycenia przez osoby nawet z najbliższego otoczenia. Często dopiero znaczne zmiany zachowania skłaniają rodzinę do skonsultowania chorego z lekarzem. Uchwycenie zmian w zachowaniu już na wczesnym etapie jest bardzo ważne, ponieważ musi być zawsze zróżnicowane z innych zaburzeniami i chorobami neurologicznymi, np. guzem mózgu. Nie należy więc nigdy lekceważyć tego, że ktoś z otoczenia się zmienił, stał się np. apatyczny lub zbyt impulsywny. W rozpoznaniu otępienia czołowo-skroniowego charakterystyczne mogą być zaburzenia mowy, jednak i one muszą zostać dość szybko zróżnicowane z udarem mózgu.

Zobacz film: Na czym polega choroba Alzheimera? Źródło: 36,6.

Lekarz początkowo zbiera szczegółowy wywiad lekarski. Obejmuje on pytania dotyczące aktualnych objawów, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków, używek czy chorób w najbliższej linii krewnych. Bardzo ważne jest, by przy zbieraniu wywiadu choremu towarzyszył ktoś z bliskich. Jest to konieczne dla skonfrontowania wypowiedzi chorego, pozbawionej jakiegokolwiek krytycyzmu, z opinią osoby z otoczenia. Przeprowadza się dalej badania neurologiczne i neuropsychologiczne. W tym celu wykorzystuje się różne testy, rozmowy z psychologiem.

Dalsza diagnostyka otępienia czołowo-skroniowego obejmuje badania obrazowe głowy, które mogą uwidocznić zmiany zanikowe lokalizujące się typowo dla otępienia czołowo- skroniowego. Można wykorzystać też badania czynnościowe mózgu, jednak nie są one konieczne do rozpoznania choroby.

Leczenie otępienia czołowo-skroniowego

Zmiany w komórkach mózgowych są nieodwracalne i postępują, dlatego nie można mówić o szansach na całkowite wyleczenie otępienia czołowo-skroniowego. Stosowane leki i terapie, przeprowadzane we współpracy z lekarzami, psychologami i rodziną chorego, mają na celu poprawić jakość życia chorego i osób w jego otoczeniu, jednak nie są w stanie zatrzymać postępu choroby.

Nie ma żadnych danych dotyczących metod profilaktyki otępienia czołowo-skroniowego, tym bardziej jeśli mowa o dziedzicznej postaci choroby. Występowanie rodzinne jest rzadkie, częściej spotyka się sporadyczną postać otępienia. Dotychczas nie udało się określić dokładnej przyczyny pojawienia się patologicznego białka w komórkach mózgowych, tym samym trudno jej przeciwdziałać.

Zobacz film: Budowa mózgu. Źródło: 36,6.



Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
2
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Odchudzanie last minute. Jak pozbyć się zbędnych kilogramów tuż przed wakacjami?
Odchudzanie last minute. Jak pozbyć się zbędnych kilogramów tuż przed wakacjami?
Fast food to żywność, która szczególnie szkodzi zdrowiu. Sprawdź, co się dzieje z twoim ciałem, kiedy jesz „śmieciowe jedzenie”
Fast food to żywność, która szczególnie szkodzi zdrowiu. Sprawdź, co się dzieje z twoim ciałem, kiedy jesz „śmieciowe jedzenie”
Fobia społeczna – przyczyny, objawy, skutki i leczenie lęku społecznego
Fobia społeczna – przyczyny, objawy, skutki i leczenie lęku społecznego
Zespół FAS (alkoholowy zespół płodowy) – konsekwencje spożywania alkoholu w ciąży
Zespół FAS (alkoholowy zespół płodowy) – konsekwencje spożywania alkoholu w ciąży
Asperger: objawy zaburzenia ze spectrum autyzmu, przyczyny, leczenie
Asperger: objawy zaburzenia ze spectrum autyzmu, przyczyny, leczenie
Co to jest melasa? Jakie ma właściwości i zastosowanie?
Co to jest melasa? Jakie ma właściwości i zastosowanie?