Polub nas na Facebooku
Czytasz: Otępienie czołowo-skroniowe – przyczyny, objawy i metody leczenia

Otępienie czołowo-skroniowe – przyczyny, objawy i metody leczenia

Zainteresował Cię ten artykuł?
Lekarz, który ogląda skan mózgu

Fot: Zinkevych / gettyimages.com

Otępienie czołowo-skroniowe daje takie objawy, jak zaburzenia zachowania, niestabilność emocjonalna, skłonności samobójcze czy brak potrzeb, np. w zakresie zachowania higieny osobistej. Spośród innych zespołów otępiennych wyróżnia się długo zachowaną pamięcią.

Otępienie czołowo-skroniowe jest schorzeniem wynikającym ze zmian zanikowych mózgu, w płatach czołowych i częściach przednich płatów skroniowych. Otępienie czołowo- skroniowe występuje z częstością 10–15 : 100 000 i stanowi około 10% przypadków wszystkich rodzajów otępienia. Nie ma zależności pomiędzy częstością zachorowania a płcią. Korelacja jednak jest wyraźna pomiędzy zapadalnością a wiekiem człowieka.

Przyczyny otępienia czołowo-skroniowego

Dokładna przyczyna otępienia czołowo-skroniowego nie została jak dotąd szczegółowo poznana i opisana. Jednak za główny mechanizm powstawania zmian uznano degradację neuronów (komórek nerwowych) w wyniku gromadzenia się w ich wnętrzach nieprawidłowego białka, powstającego najprawdopodobniej na skutek mutacji genetycznych.

Zobacz film: Budowa i funkcje układu nerwowego. Źródło: 36,6.

Otępienie czołowo-skroniowe – objawy

Choroba postępuje powoli i bardzo trudno jest uchwycić jej początek. Wśród innych zespołów otępiennych wyróżnia się dość długo zachowaną pamięcią i dominacją zaburzeń zachowania i mowy. Chory początkowo ma trudność ze znalezieniem odpowiedniego słowa, a jego wypowiedzi stają się często niezrozumiałe. Z czasem otępienie czołowo-skroniowe zaczyna się objawiać zaburzeniami zachowania pod postacią niekontrolowanych emocji i nieadekwatnym zachowaniem wśród ludzi. Przekłada się to na coraz gorsze funkcjonowanie w społeczeństwie. To, co z czasem zaczyna charakteryzować chorych na otępienie czołowo-skroniowe, to:

  • zmienność nastroju i niestabilność emocjonalna,
  • zachowanie i reakcje nieadekwatne do zaistniałej sytuacji,
  • pobudzenie,
  • brak samokrytycyzmu,
  • brak potrzeby zadbania o siebie (higiena, żywienie),
  • skłonności samobójcze,
  • tendencja do nadużycia papierosów i alkoholu przy ujemnym wywiadzie dotyczącym używek w przeszłości.

Rozpoznanie otępienia czołowo-skroniowego

Otępienie czołowo-skroniowe stanowi bardzo duży problem diagnostyczny na wczesnym etapie rozwoju, ponieważ jest trudne do uchwycenia przez osoby nawet z najbliższego otoczenia. Często dopiero znaczne zmiany zachowania skłaniają rodzinę do skonsultowania chorego z lekarzem. Uchwycenie zmian w zachowaniu już na wczesnym etapie jest bardzo ważne, ponieważ musi być zawsze zróżnicowane z innych zaburzeniami i chorobami neurologicznymi, np. guzem mózgu. Nie należy więc nigdy lekceważyć tego, że ktoś z otoczenia się zmienił, stał się np. apatyczny lub zbyt impulsywny. W rozpoznaniu otępienia czołowo-skroniowego charakterystyczne mogą być zaburzenia mowy, jednak i one muszą zostać dość szybko zróżnicowane z udarem mózgu.

Zobacz film: Na czym polega choroba Alzheimera? Źródło: 36,6.

Lekarz początkowo zbiera szczegółowy wywiad lekarski. Obejmuje on pytania dotyczące aktualnych objawów, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków, używek czy chorób w najbliższej linii krewnych. Bardzo ważne jest, by przy zbieraniu wywiadu choremu towarzyszył ktoś z bliskich. Jest to konieczne dla skonfrontowania wypowiedzi chorego, pozbawionej jakiegokolwiek krytycyzmu, z opinią osoby z otoczenia. Przeprowadza się dalej badania neurologiczne i neuropsychologiczne. W tym celu wykorzystuje się różne testy, rozmowy z psychologiem.

Dalsza diagnostyka otępienia czołowo-skroniowego obejmuje badania obrazowe głowy, które mogą uwidocznić zmiany zanikowe lokalizujące się typowo dla otępienia czołowo- skroniowego. Można wykorzystać też badania czynnościowe mózgu, jednak nie są one konieczne do rozpoznania choroby.

Leczenie otępienia czołowo-skroniowego

Zmiany w komórkach mózgowych są nieodwracalne i postępują, dlatego nie można mówić o szansach na całkowite wyleczenie otępienia czołowo-skroniowego. Stosowane leki i terapie, przeprowadzane we współpracy z lekarzami, psychologami i rodziną chorego, mają na celu poprawić jakość życia chorego i osób w jego otoczeniu, jednak nie są w stanie zatrzymać postępu choroby.

Nie ma żadnych danych dotyczących metod profilaktyki otępienia czołowo-skroniowego, tym bardziej jeśli mowa o dziedzicznej postaci choroby. Występowanie rodzinne jest rzadkie, częściej spotyka się sporadyczną postać otępienia. Dotychczas nie udało się określić dokładnej przyczyny pojawienia się patologicznego białka w komórkach mózgowych, tym samym trudno jej przeciwdziałać.

Zobacz film: Budowa mózgu. Źródło: 36,6.



Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
2
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Najlepsze zioła na wątrobę – oczyszczające, regenerujące, wspomagające
Najlepsze zioła na wątrobę – oczyszczające, regenerujące, wspomagające
WBC, czyli white blood cells – rodzaje, badanie, normy
WBC, czyli white blood cells – rodzaje, badanie, normy
Zespół Gerstmanna – przyczyny i objawy zespołu tętnicy kątowej
Zespół Gerstmanna – przyczyny i objawy zespołu tętnicy kątowej
Transferyna: co oznacza niski lub podwyższony poziom w badaniu?
Transferyna: co oznacza niski lub podwyższony poziom w badaniu?
Zapalenie gardła w ciąży – przyczyny i sposoby leczenia
Zapalenie gardła w ciąży – przyczyny i sposoby leczenia
Zobacz zapis czatu z ekspertem, fizjoterapeutką Katarzyną Krzysztoszek, specjalizującą się w terapii uroginekologicznej
Zobacz zapis czatu z ekspertem, fizjoterapeutką Katarzyną Krzysztoszek, specjalizującą się w terapii uroginekologicznej