Polub nas na Facebooku
Czytasz: Łysienie – przyczyny i leczenie. Łysienie bliznowaciejące, plackowate i inne odmiany

Łysienie – przyczyny i leczenie. Łysienie bliznowaciejące, plackowate i inne odmiany

Zainteresował Cię ten artykuł?
Wypadanie włosów

Fot: ipopba / gettyimages.com

Łysienie najlepiej poddać diagnozie specjalistów zajmujących się chorobami włosów, czyli trychologów. Najbardziej pospolitą formą jest łysienie androgenowe, które dotyczy zwłaszcza mężczyzn, dlatego bywa nazywane męskim łysieniem.

Łysienie dzieli się przede wszystkim na niebliznowaciejące, w którym możliwe jest zaoszczędzenie mieszków włosowych, oraz bliznowaciejące, gdzie następuje ich destrukcja i zastąpienie przez tkankę bliznowatą. Łysienie plackowate jest najczęstszą przyczyną ograniczonej utraty włosów. Schorzenie to może prowadzić do pogorszenia jakości życia oraz problemów psychologicznych i socjologicznych.

Co to jest łysienie?

Wśród wielu chorób włosów najczęściej spotyka się różne postaci łysienia. Codziennie człowiekowi wypada 50–100 włosów. Jeśli ich liczba jest większa niż 100 dziennie, może to oznaczać jeden z rodzajów łysienia. Dotyczy ono najczęściej skóry owłosionej głowy, ale może pojawiać się w okolicach pachowych, narządów płciowych, brwi i rzęs.

Według podstawowej klasyfikacji wyróżnia się łysienie ograniczone i łysienie rozlane. Należy także wziąć pod uwagę, czy w miejscu mieszków włosowych powstała blizna, bo wówczas niemożliwy jest ponowny odrost włosów. Przeciwieństwem tego jest łysienie niebliznowaciejące, w którym nie dochodzi do destrukcji mieszków włosowych.

Zobacz film: Zabieg z użyciem osocza małopłytkowego jako metoda na łysienie. Źródło: Bez skazy

Czym jest łysienie bliznowaciejące?

Łysienie bliznowaciejące to rzadka odmiana łysienia. Wiąże się zarówno z utratą włosów, jak i rozwojem stanu zapalnego skóry. Towarzyszy mu swędzenie i pieczenie skóry, która jest zaczerwieniona, szorstka, łuszczy się i może być pokryta ropnymi pęcherzykami. Rozwija się nadwrażliwość skóry głowy. Ma miejsce nieodwracalne uszkodzenie mieszków włosowych, co prowadzi do trwałej utraty włosów w obrębie okolicy czołowej i skroniowej skóry owłosionej głowy. Dochodzi do powolnego przesuwania linii włosów w obrębie czoła i skroni ku tyłowi. Nierzadko obserwuje się przerzedzenie brwi i włosów pod pachami.

Łysienie czołowe bliznowaciejące dotyczy około 3% osób zmagających się z utratą włosów, przy czym częściej kobiet w wieku pomenopauzalnym. Schorzenie to zostało opisane w 1994 roku przez Stevena Kossarda.

Może się pojawić w przebiegu liszaja płaskiego mieszkowego, twardziny skóry, tocznia rumieniowatego, zaburzeń metabolicznych i rogowacenia mieszkowego zanikowego. Do łysienia predysponują oparzenia ogniem i środkami chemicznymi, napromieniowanie i odmrożenie. Przyczynami tego łysienia mogą być także infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pierwotniacze i wady rozwojowe, jak wodogłowie, zajęcza warga, rozszczep kręgosłupa i podniebienia.

Łysienie bliznowate ma nieodwracalny charakter. Jego leczenie jest bardzo trudne i opiera się na zabiegach chirurgicznych, takich jak przeszczepy dziurkowane, transplantacja włosów, wolne przeszczepy skóry owłosionej i jednoczasowe wycięcia. Zdiagnozowane na wczesnym etapie można spowolnić odpowiednią farmakoterapią.

Plackowate łysienie głowy

Plackowate łysienie głowy jest przewlekłą chorobą dotykającą zarówno dorosłych, jak i dzieci. Prawdopodobnie jest dziedziczone jako złożona cecha genetyczna. Dotyczy około 10% osób z zespołem Downa. Przyczyną tej jednostki chorobowej są czynniki autoimmunologiczne. Jest uważana za chorobę mieszków włosowych związaną z limfocytami T. Na rozwój łysienia plackowatego mogą wpływać czynniki emocjonalne (stres) oraz hormonalne i niedoborowe (zwłaszcza niedobór cynku).

Przebieg łysienia i odrastania włosów jest nieprzewidywalny. Polega na pojawieniu się przejściowych lub trwałych ognisk łysienia rozmaitej wielkości i kształtu. W najcięższych przypadkach dochodzi do całkowitej utraty włosów na całym ciele. W typowym ognisku łysienia plackowatego nie występują cechy stanu zapalnego i złuszczanie naskórka. Leczenie opiera się na farmakoterapii. Zastosowanie mają zwłaszcza kortykosteroidy. Niekiedy jedynym rozwiązaniem jest peruka.

Czy łysienie da się wyleczyć? Dowiesz się tego z naszego filmu

Zobacz film: Łysienie - jak leczyć? Źródło: Klinika urody.

Inne znane postacie łysienia

Wśród znanych odmian łysienia wymienia się m.in.:

  • łysienie androgenowe – pospolicie występująca forma łysienia, która pojawia się przede wszystkim u mężczyzn, stąd określane bywa łysieniem męskim; w większości przypadków uwarunkowane genetycznie, związane z nadwrażliwością organizmu na DHT, czyli pochodną testosteronu; nadmiernemu wypadaniu włosów towarzyszy natłuszczona skóra głowy spowodowana zbyt dużą ilością łoju skórnego; w przypadku androgenowego łysienia kobiet najczęstszą przyczyną są zaburzenia hormonalne, takie jak zespół wielotorbielowatych jajników, Cushinga, nadnerczowo- płciowy, guzy jajnika i nadnerczy;
  • łysienie anagenowe – pojawia się w wyniku przerwania fazy wzrostu włosów, do czego dochodzi na skutek stosowania niektórych leków, rozwoju pęcherzycy zwykłej, promieniowania jonizującego lub zatrucia metalami ciężkimi;
  • łysienie hormonalne – dotyczy głównie kobiet; włosy wypadają na ogół z całej głowy, a w największym stopniu górnej części; predysponują do niego zaburzenia hormonalne towarzyszące menopauzie i w okresie poporodowym, czyli tzw. łysienie poporodowe;
  • łysienie u dzieci – spowodowane jest głównie przez hypotrichosis simplex, w którym włosy w okresie wczesnego dzieciństwa są grube i szorstkie, podczas dojrzewania nadmiernie wypadają, co prowadzi do całkowitego wyłysienia w wieku około 20 lat.

Jak powstrzymać łysienie?

Najlepszym sposobem na łysienie jest stosowanie się do indywidualnie dobranych zaleceń lekarskich. W ekstremalnych przypadkach przeprowadza się chirurgiczny przeszczep włosów. Można się wspomagać preparatami na łysienie do stosowania zewnętrznego. Dostępnych jest wiele balsamów i szamponów na łysienie oraz środków do wcierania. Pomocne mogą się okazać masaż skóry głowy, karboksyterapia, mezoterapia lub laseroterapia.

Zobacz film: Dlaczego włosy wypadają? Źródło: Dzień Dobry TVN.

Bibliografia:

1. Kowalska-Olędzka E., Rakowska A., Słowińska M., Rudnicka L., Pierwotne łysienie bliznowaciejące, „Przegląd Dermatologiczny”, 2012, 99(3), s. 241-251.

2. Gerkowicz A., Dermatologia wybranych okolic ciała, W: Chodorowska G. (red.), Dermatologia kliniczna, Lublin, Czelej, 2011, s. 185-211.

3. Sobstyl M., Tkaczuk-Włach J., Jakiel G., Diagnostyka hormonalna łysienia kobiet, „Przegląd Menopauzalny”, 2010, 1, s. 52–55.

4. Domin A., Domin P., Alopecia areata – łysienie plackowate – problem terapeutyczny?, „Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego”, 2009, 2, s. 186–189.

5. Burak K., Choroby włosów: łysienie i sposoby jego leczenia, „Apteka Media”, 2014, 4, s. 20-21.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
0
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Odra u dzieci, niemowląt i dorosłych – objawy, przebieg i powikłania
Odra u dzieci, niemowląt i dorosłych – objawy, przebieg i powikłania
Plamki Koplika – jeden z pierwszych objawów w przebiegu odry
Plamki Koplika – jeden z pierwszych objawów w przebiegu odry
Z czego składa się smog i dlaczego jest niebezpieczny? 
Z czego składa się smog i dlaczego jest niebezpieczny? 
Domowe sposoby na duszący kaszel. Przyczyny duszącego kaszlu
Domowe sposoby na duszący kaszel. Przyczyny duszącego kaszlu
Ból gardła – przyczyny, rodzaje i objawy, leczenie
Ból gardła – przyczyny, rodzaje i objawy, leczenie
Kawa z masłem – jakie ma właściwości? Jak przygotować kawę z masłem?
Kawa z masłem – jakie ma właściwości? Jak przygotować kawę z masłem?