Polub nas na Facebooku
Czytasz: LDH (Dehydrogenaza mleczanowa) – badanie i normy
menu
Polub nas na Facebooku

LDH (Dehydrogenaza mleczanowa) – badanie i normy

NAN

Fot: Von Schonertagen / stock.adobe.com

LDH (pełna nazwa to: dehydrogenazą mleczanowa) jest enzymem występującym we wszystkich komórkach krwi. Badanie LDH pozwala wykryć wiele groźnych chorób: anemię hemolityczną, ostre zapalenie trzustki i choroby dróg żółciowych. Sprawdź, jakie są normy LDH!

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH lub LD ) występuje we wszystkich komórkach krwi, łatwo przenikając do surowicy poprzez obumarcie komórek lub zwiększoną przepuszczalność błony komórkowej, wywołanej przez toksyny lub zachwianie równowagi krwi.

Badanie LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – to warto wiedzieć

Znajomość poziomu enzymu LDH wraz z wynikami innych badań laboratoryjnych, a w szczególności aminotransferazy asparaginianowej. Ponadto, zwiększone stężenie LDH może wskazywać na anemię hemolityczną (wzrost LDH nie świadczy o każdej anemii), nowotwory lub choroby wątroby. Obecnie do oceny uszkodzenia serca (np. w przebiegu zawału) oznacza się stężenie troponin, a nie LDH. 

Z powodu występowania LDH w obrębie całego organizmu stosuje się oznaczenie izoenzymów, dzięki którym łatwiej wykryć miejsca uszkodzeń i wdrożyć właściwe leczenie. Izoenzymy LDH występujące w różnych tkankach znacząco różnią się od siebie budową oraz ruchliwością w badaniu elektroforetycznym.

Stosowany przez lekarzy podział izoenzymów LDH określa:

  • LDH1 oraz LDH2 – tkanki mięśnia sercowego, kora nerek, komórki zarodkowe i erytrocyty,
  • LDH3 – tkanki płucne, komórki nowotworowe,
  • LDH4 – tkanki nerek, trzustki, łożyska, węzły chłonne i leucytów,
  • LDH5 – mięśnie szkieletowe oraz wątroba.

LDH – kto powinien wykonać badanie?

Izoenzymy LDH1 i LDH2 pełnią obecnie zdecydowanie mniejszą rolę w lekarskiej diagnostyce. W przeszłości lekarze wykorzystywali znajomość poziomów tych izoenzymów do oceny zawału mięśnia sercowego. Mankamentem okazał się długi czas, w którym dochodziło do zmian stężenia LDH. Dlatego izoenzymy LDH1 i LDH2 zostały wyparte innymi metodami pozwalającymi oszacować stopień uszkodzenia mięśnia sercowego w znacznie krótszym czasie. Obecnie stosuje się oznaczanie poziomu troponin.

Zgodnie z zaleceniami lekarzy, o wykonaniu badania LDH powinny pomyśleć osoby z objawami chorób dróg żółciowych, uszkodzenia mięśnia sercowego, niedokrwistości hemolitycznej, chorób rozrostowych układu krwiotwórczego, uszkodzeń mięśni szkieletowych, chorób płuc i nowotworów.

Jak przygotować się do badania LDH?

Standardowo badanie LDH wykonuje się na czczo poprzez pobranie próbki krwi. Tego dnia warto powstrzymać się od spożywania pokarmów na około 8 godzin przed pobraniem. Czas oczekiwania na wyniki wynosi najczęściej jeden dzień.

Zobacz film: Prawidłowe wyniki morfologii. Źródło: Bez recepty

LDH – normy

Poziom LDH składa się na całkowitą aktywność wszystkich izoenzymów. Zgodnie z ogólnymi normami podział izoenzymów wygląda następująco:

  • około 50% ogólnej aktywności LDH stanowi izoenzym LDH1,
  • około 35% – LDH5,
  • około 30% – LDH4.

Pamiętajmy, że wyniki należy konfrontować z normami laboratorium, w którym przeprowadzono badanie, ponieważ ich zakres może znacząco się różnić w zależności od placówki. Orientacyjne normy:

dorośli:

  • 120–230 U/l;

noworodki i dzieci:

  • 135–750 U/l – od 1. do 30. dnia życia,
  • 180–435 U/l – od 31 dni do 11 miesięcy,
  • 160–370 U/l – od roku do 3 lat,
  • 145–345 U/l – od 4 do 6 lat,
  • 143–290 U/l – od 7 do 9 lat,
  • 120–293 U/l – od 10 do 12 lat,
  • 110–283 U/l – od 13 do 15 lat,
  • 105–233 U/l – od 16 do 17 lat.

Należy pamiętać, że wynik badania należy zawsze przedyskutować z lekarzem!

Podwyższone LDH – co oznacza?

Wzrost poziomu LDH w organizmie lekarze najczęściej łączą z udarem mózgowym, niedokrwistością hemolityczną, niedokrwistością złośliwą (megaloblastyczną), mononukleozą zakaźną, zawałem krezki, zatorem tętnicy płucnej, chorobami nerek, chorobami wątroby, dystrofią mięśniową, zapaleniami trzustki, chłoniakiem i rakiem jądra. Ponadto, wzrost aktywności LDH występuje po spożyciu leków znieczulających, aspiryny, prokainamidu, narkotyków i alkoholu. Warto pamiętać, że w przypadku osób przewlekle chorych wybrane lekarstwa mogą potęgować aktywność dehydrogenazy mleczanowej w tkankach.

Czasowy wzrost LDH może zostać wywołany silnym wysiłkiem fizycznym, a u osób z wysoką liczbą płytek krwi aktywność LDH jest nieprawdziwie zawyżona.

Niska aktywność LDH najczęściej nie stanowi żadnego problemu i wraz z prawidłową aktywnością LDH jest charakterystyczna dla osób zdrowych. Nieco niższy wynik może wystąpić w przypadku zdrowych osób zażywających duże dawki witaminy C.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
323
19
Polecamy
Kinaza kreatynowa (CK) – normy badania
Kinaza kreatynowa (CK) – normy badania TVN zdrowie
Podwyższone ALT to powód do niepokoju!
Co oznacza i jakie są przyczyny?
Podwyższone ALT to powód do niepokoju! Co oznacza i jakie są przyczyny? TVN zdrowie
Hashimoto – kobieca choroba w męskim wydaniu 
Hashimoto – kobieca choroba w męskim wydaniu  Dzień Dobry TVN
Morfologia krwi – co mówią wyniki?
Morfologia krwi – co mówią wyniki? Dzień Dobry TVN
Komentarze (0)
Nie przegap
Leki obniżające poziom cholesterolu mogą chronić przed rakiem
Leki obniżające poziom cholesterolu mogą chronić przed rakiem
Co jest przyczyną nieświeżego oddechu?
Co jest przyczyną nieświeżego oddechu?
Morsowanie. Zimne kąpiele nie tylko hartują, ale mogą też chronić przed demencją
Morsowanie. Zimne kąpiele nie tylko hartują, ale mogą też chronić przed demencją
Kasztany jadalne  - jakie mają właściwości i co można z nich przygotować?
Kasztany jadalne  - jakie mają właściwości i co można z nich przygotować?
Złote mleko z kurkumą - pomoże zwalczyć infekcję, zmniejszy problemy ze snem i depresją
Złote mleko z kurkumą - pomoże zwalczyć infekcję, zmniejszy problemy ze snem i depresją
Codzienne picie mleka może zwiększyć ryzyko raka piersi nawet o 50 proc.
Codzienne picie mleka może zwiększyć ryzyko raka piersi nawet o 50 proc.