Czytasz: Korzeń mniszka lekarskiego, kwiaty i liście – właściwości lecznicze mniszka i stosowanie

Korzeń mniszka lekarskiego, kwiaty i liście – właściwości lecznicze mniszka i stosowanie

NAN

Fot: Anatolii / stock.adobe.com

Mniszek lekarski zastosowanie ma w zaburzeniach pracy wątroby, chorobach reumatycznych i stanach zapalnych. Korzeń mniszka lekarskiego służy do przygotowania naparu, który można stosować wewnętrznie i zewnętrznie. W celach zdrowotnych używa się też kwiatów i liści mniszka.

Mniszek lekarski, inaczej mniszek pospolity, należy do rodziny roślin o nazwie Taraxacum. Nazwa łacińska mniszka lekarskiego brzmi Taraxacum officinale. Może być on uprawiany, a dziko rośnie m.in. na łąkach, nieużytkach, polach, w ogrodach i na trawnikach. Potoczne nazwy mniszka lekarskiego to m.in. mlecz i dmuchawiec.

Mniszek lekarski a mlecz – rozróżnienie i cechy charakterystyczne mniszka

Potoczna nazwa mniszka lekarskiego – mlecz – może być myląca dla osób nieznających się na botanice. Mniszek lekarski a mlecz to dwie różne rośliny, chociaż nazwy te w języku potocznym funkcjonują zamiennie.

Różnica między mniszkiem lekarskim a mleczem polnym polega przede wszystkim na tym, że mniszek jest rośliną jadalną o właściwościach zdrowotnych, a mlecz jest chwastem, choć również bywa spożywany w niektórych rejonach świata, gdzie występuje.

Jak wygląda mniszek lekarski? Od mleczu można go odróżnić po tym, że ma zazwyczaj kilka łodyg wyrastających z jednego miejsca bardzo blisko podłoża. Na każdej łodydze znajduje się tylko jeden kwiat, a łodygi te nie mają liści. Liście mniszka lekarskiego wyrastają z tego samego miejsca i mają postrzępiony kształt, który może przypominać ostre zęby.

Mlecz rośnie na jednej łodydze i może mieć na niej wiele kwiatów oraz liści.

Mniszek lekarski: właściwości lecznicze i zastosowanie

Mniszek lekarski właściwości lecznicze zawdzięcza zawartości witamin i minerałów, w tym witamin C, A, D, witamin z grupy B, potasu, magnezu, krzemu i żelaza, a także substancji, takich jak:

  • flawonoidy i inne przeciwutleniacze, np. karotenoidy, polifenole,
  • garbniki roślinne (taniny) – działanie bakteriobójcze, potencjalna ochrona przed chorobami nowotworowymi,
  • inulina – prebiotyk, stymuluje rozrost prawidłowej flory bakteryjnej układu pokarmowego i usprawnia jego działanie,
  • związki o działaniu przeciwzapalnym i przeciwwirusowym,
  • związki o działaniu przeciwgrzybiczym,
  • asparagina – dawniej stosowana w leczeniu artretyzmu i kiły.

Najczęściej wykorzystywane właściwości lecznicze mniszka lekarskiego są w chorobach wątroby i woreczka żółciowego a także całego układu pokarmowego:

  • zwiększa wydzielanie żółci,
  • ułatwia transport żółci w drogach żółciowych dzięki działaniu rozkurczającemu,
  • pobudza wydzielanie kwasu solnego w żołądku, ułatwiając trawienie,
  • usuwa z organizmu nadmiar potasu i sodu,
  • może też obniżać poziom cukru we krwi,
  • ułatwia detoksykację.

Mniszek lekarski ma działanie moczopędne, co w połączeniu z właściwościami przeciwzapalnymi pomaga w leczeniu stanów zapalnych układu moczowego i zapobiega tworzeniu piasku i kamieni. Pozytywnie wpływa na pracę nerek i ma zastosowanie w leczeniu przewlekłego zapalenia pęcherza i kamicy nerkowej.

Przypuszczalnie mniszek lekarski działa na raka – zawarte w roślinie substancje mogą nie tylko zapobiegać nowotworom, ale prawdopodobnie również powodują obumieranie komórek rakowych w czerniaku, białaczce, raku piersi i prostaty. Korzeń mniszka lekarskiego na raka nie powinien być stosowany zamiast terapii medycyny konwencjonalnej, nie ma wystarczających danych potwierdzających jego skuteczność w walce z nowotworami.

Mniszek lekarski zastosowanie ma też w leczeniu reumatyzmu dzięki działaniu przeciwzapalnemu. Łagodzi ból i przyspiesza rekonwalescencję.

Właściwości mniszka lekarskiego sprawiają, że może on być stosowany również zewnętrznie w chorobach skóry takich jak łuszczyca czy trądzik. Świeży, biały sok z tej rośliny bywa używany także do likwidowania brodawek skórnych.

Korzeń z mniszka lekarskiego, kwiaty, liście – sposoby użycia

Przeciwwskazania do stosowania mniszka lekarskiego to:

  • alergia na tę roślinę,
  • wrzody żołądka i dwunastnicy, nadmierne wydzielanie soków żołądkowych i przewlekła zgaga,
  • niedrożność jelit lub dróg żółciowych, ropniak woreczka żółciowego.

Zewnętrznie mniszek lekarski można stosować w postaci świeżego soku wyciśniętego z rośliny lub naparu z korzenia bądź liści oraz syropu zwanego miodem – z kwiatów.

Aby przyrządzić odwar, suszony korzeń mniszka lekarskiego należy zalać wodą i zagotować, i przez 2 minuty gotować na wolnym ogniu. Następnie herbatę odstawia się na 10 minut pod przykryciem. Po tym czasie odwar wystarczy przecedzić i można pić. Nie powinno się pić więcej niż 1 filiżankę odwaru dziennie.

Miód z mniszka lekarskiego, a raczej syrop, można zrobić z kwiatów rośliny i cukru. Jego dzienne spożycie nie powinno być większe niż 2 do 3 łyżeczek.

Świeże liście mniszka lekarskiego nadają się na sałatkę. Wystarczy skropić je octem i oliwą, można dodać odrobinę cukru, a także świeże warzywa.

Korzeń mniszka lekarskiego i kwiaty – zbiory i suszenie

Liście mniszka lekarskiego na sałatkę i do suszenia najlepiej zbierać wczesną wiosną, zanim pojawią się pąki. Kwiaty zrywa się, gdy są w pełni rozwinięte. Korzeń mniszka lekarskiego zbiera się jesienią, w uprawach – dopiero na drugi rok po zasianiu rośliny.

Korzeń mniszka należy dobrze oczyścić, pokroić w cienkie plastry i wysuszyć. Korzeń, kwiaty i liście mniszka lekarskiego powinno się suszyć w temperaturze nie wyższej niż 40 stopni Celsjusza, w zaciemnionym i przewiewnym miejscu.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
0
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Czy można słodzić gorącą herbatę miodem? - test
Naturalny antybiotyk z tymianku, który przygotujesz w 5 minut. Idealny na jesień.
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować stan zdrowia?
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie