Czytasz: Kmin rzymski – czy pomaga na odchudzanie? Właściwości i zastosowanie

Kmin rzymski – czy pomaga na odchudzanie? Właściwości i zastosowanie

Kmin rzymski pochodzi z Egiptu i jest popularną przyprawą wielu dań kuchni arabskiej. Ma także lecznicze właściwości – pozwala szybciej zrzucić zbędne kilogramy i zwalczyć przykre dolegliwości trawienne, takie jak biegunka.

Kmin rzymski często utożsamiany jest z kminkiem, chociaż to kompletnie inna przyprawa o innych właściwościach. Dodaje pikantnego smaku potrawom i ma korzystny wpływ na ludzkie zdrowie.

Co to jest kmin rzymski?

Kmin rzymski jest rośliną jednoroczną przynależącą do rodziny selerowatych. Jego łacińska nazwa to Cuminum cyminum. W Polsce jest znany także pod kilkoma alternatywnymi nazwami: kmin, kumin, kmin egipski, kmin pluskwi.

Kumin rzymski to roślina smukła, o wąskiej łodydze, dosyć wątła – często uginająca się pod własnym ciężarem. Dorasta maksymalnie do wysokości pół metra. Najczęściej jednak osiąga wysokość 30–40 cm. Liście kminu są pierzaste i złożone z nitkowatych odcinków – przypominają igiełki. Roślina wytwarza kwiaty o płatkach w kolorze białym, czerwonym bądź różowym. Są one zebrane w baldach złożony z pokrywami i pokrywkami charakterystyczny dla roślin z rodziny selerowatych – na szypułkach baldachów I rzędu wyrastają baldachy II rzędu (tzw. baldaszki). Najważniejsza, spożywcza część kminu rzymskiego to jego owoce występujące w formie podwójnej rozłupni, która rozdziela się na dwie rozłupki – wewnątrz znajdują się nasiona wykorzystywane w kuchni i medycynie niekonwencjonalnej.

Kmin rzymski pochodzi najprawdopodobniej ze wschodnich obszarów nad Morzem Śródziemnym. Dzisiaj roślina ta nie jest spotykana w stanie dzikim – występuje wyłącznie w uprawach. Największe uprawy kuminu prowadzone są na terenach Indii, a także w Chinach, Uzbekistanie, Turcji, Maroku, Syrii, Chile, Meksyku oraz w niektórych krajach Europy Środkowej. W Polsce uprawiany jest niezwykle rzadko, ponieważ nie wykazuje wysokiej odporności na mrozy.

Kmin rzymski – właściwości i zastosowanie

Nasiona kminu rzymskiego pomagają zlikwidować wzdęcia i kolki. Mają działanie wiatropędne, łagodzą niestrawność i pobudzają żołądek do wydzielania soków trawiennych. Łagodzą biegunki i wykazują działanie przeciwwrzodowe. Mogą być z powodzeniem stosowane w dolegliwościach układu pokarmowego i w profilaktyce jego chorób.

Kumin ma również właściwości przeciwwirusowe. Działa moczopędnie, oczyszczająco na drogi moczowe i napotnie, dlatego mogą stosować go osoby z problemami z układem moczowym, a także przy przeziębieniach, w celu oczyszczenia organizmu ze zbędnych toksyn. Roślina pozwala pozbyć się różnych infekcji. Działa również przeciwalergicznie.

Owoce i ziele kuminu pobudzają do pracy serce i układ oddechowy. Wzmacniają naczynia krwionośne, zmniejszają lepkość czerwonych krwinek (erytrocytów) oraz ochraniają wątrobę – największe laboratorium chemiczne w ludzkim ciele, którego właściwa praca wspomaga cały organizm. Kobiety mogą stosować kmin rzymski w celu uregulowania miesiączek.

Aby wykorzystać roślinę w celach leczniczych, warto sporządzić napar z łyżeczki nasion zalanych szklanką wrzątku. Po 10-minutowym parzeniu pod przykryciem i ostudzeniu napar należy odcedzić i pić.

Kumin stosowany jest najczęściej jako przyprawa – nieodłączny element curry i wielu innych dań kuchni orientalnej. Zmielony z solą i pieprzem można wykorzystać jako marynatę do mięsa. Pasuje do gulaszu, dań kuchni meksykańskiej oraz wielu ciężkich potraw, takich jak bigos.

Kmin rzymski a odchudzanie

Naukowcy z Iranu przeprowadzili eksperyment, którego wyniki dowodzą, że popularny kmin rzymski stanowi świetny środek w walce z nadwagą. W celu jego przeprowadzenia zaangażowano 88 osób zmagających się z nadwagą lub chorobą otyłości. Przez trzy miesiące zadaniem badanych było spożywanie ograniczonej dziennej liczby kalorii – zredukowano dzienną podaż o 500 kcal. Osoby były także przez cały ten czas pod nadzorem dietetyków. Autorzy eksperymentu stworzyli dwie grupy, z których jedna spożywała dziennie jedną łyżeczkę sproszkowanego kminu rzymskiego jako dodatek do dań, a druga stanowiła grupę kontrolną.

Trzymiesięczny eksperyment irańskich badaczy wykazał, że osoby codziennie spożywające kmin rzymski straciły średnio ponad kilogram więcej od tych, które nie dodawały kuminu do posiłków. Odnotowano u nich także większą redukcję tkanki tłuszczowej – 14,6%, podczas gdy ubytek u pozostałych wyniósł zaledwie 4,9%.

Kmin rzymski podziałał także na trójglicerydy i poziom złego cholesterolu. U osób spożywających przyprawę odnotowano spadek poziomu trójglicerydów o 23 punkty, podczas gdy u pozostałych było to tylko 5 punktów. Fakt ten jest niezwykle istotny, ponieważ ich nadwyżka w organizmie może doprowadzić do chorób układu krążenia, cukrzycy typu II, otyłości, a nawet miażdżycy i zawału serca.

To Cię zainteresuje

Złote mleko: właściwości i przepisy na napój z kurkumą Herbata z kardamonem, kawa z kardamonem, olejek kardamonowy - jakie mają właściwości? Czym może być spowodowany niedobór witaminy B12? Główne objawy hipowitaminozy B12

Zobacz film: Chcesz schudnąć? Zacznij od badania krwi. Źródło: Wiem, co jem na diecie

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
2
0
Więcej na temat
Dieta turbo - jak schudnąć 5 kg w 10 dni; grupy produktów i zasady
Detoks jelit – jak go wykonać? Droga do zdrowia organizmu
Papaja – egzotyczny owoc o licznych właściwościach odżywczych i leczniczych. Kaloryczność owocu. Jak jeść papaję i kto powinien jej unikać?
Glutaminian sodu – co to jest, gdzie występuje, jak powstał i czy jest bezpieczny dla zdrowia?
Komentarze (0)
Nie przegap
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Co to jest transplantologia? Definicja, statystyki, etyka
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie
Niewydolność serca - przyczyny, rodzaje, objawy, diagnoza, leczenie i rokowania
Torbiel pajęczynówki – objawy i leczenie. Czym jest to groźne schorzenie?