Polub nas na Facebooku
Czytasz: Jak rozpoznać zanik kości szczęki – przyczyny, objawy, sposoby leczenia

Jak rozpoznać zanik kości szczęki – przyczyny, objawy, sposoby leczenia

zdjęcie RTG kości szczęki

Fot. simarik / Getty Images

Zanik kości szczęki to zjawisko o wieloczynnikowej etiologii, postępujące u każdego pacjenta w innym tempie, które może prowadzić do nieprzyjemnych i przewlekłych objawów, a nawet niebezpiecznych dla zdrowia powikłań. Zanik kości w szczęce należy zatrzymać możliwie wcześnie.

W leczeniu zaniku kości szczękowej wykorzystuje się wiele metod stomatologicznych spowalniających proces postępu ubytków tkanki kostnej, a nawet jej całkowite zatrzymanie. Sposób przywracania kondycji zanikającej kości zależy głównie od stopnia zaawansowania oraz przyczyn procesu, a także sytuacji finansowej pacjenta. Trwałe zabiegi na zanik kości w szczęce zwykle są kosztowne, z kolei tymczasowe rozwiązania mogą wiązać się z koniecznością ich powtarzania co jakiś czas.

Zanik kości

Zanik kości to zjawisko ubytku tkanki kostnej, charakteryzujące się postępującym zmniejszaniem się masy kostnej, prowadzące do zaburzenia mikroarchitektury danej kości. Zanikająca kość zmienia swoją strukturę z gładkiej na porowatą i traci dotychczasową wytrzymałość na obciążenia, staje się krucha i podatna na złamania oraz występowanie bolesnych i uciążliwych objawów wymagających postępowania zachowawczo-objawowego. Do rozpoczęcia zjawiska dochodzi na skutek zachwiania równowagi pomiędzy procesami zaniku a tworzenia się nowej tkanki kostnej w miejscu ubytku. Zanik kości może dotyczyć niemal każdego kostnego elementu układu szkieletowego. Szczególnie uciążliwy ze względu na objawy, a także precyzyjne i często kosztowne leczenie jest zanik kości szczęki, żuchwy.

Zanik kości szczękowej – przyczyny

Zanik kości żuchwy, czyli atrofia, to proces prowadzący do dysfunkcji narządu żucia, którego najczęstszą przyczyną jest ekstrakcja zęba. Powodem rozpoczęcia zanikania kości jest brak mechanicznego obciążenia i ustanie fizjologicznej funkcjonalności kości w miejscu, w którym bez działania bodźca zębodół zmniejsza swoją gęstość i siłę. Tempo atrofii kości szczęki uzależnione jest od ogólnego stanu zdrowia pacjenta, współwystępujących chorób przewlekłych, zaburzeń metabolicznych, w tym szczególnie niedoboru witamin i mikroelementów, poziomu stresu, stężenia hormonów i przyjmowanej farmakoterapii. Do grupy czynników ryzyka powstania zaniku kości żuchwy zalicza się również: urazy szczęki, zapalenia dziąseł i przyzębia, paradontozę czy niedopasowaną protezę.

Polecamy: Diastema – charakterystyka, rodzaje, leczenie i zamykanie

Kiedy zakłada się licówki? Dowiesz się tego z naszego filmu:

Zobacz film: Licówka porcelanowa - jak się ją zakłada? Źródło: Klinika urody.

Zanik kości szczękowej – objawy i skutki

Zanik kości może prowadzić do zmiany kształtu szczęki i żuchwy, a ostatecznie do ich dysfunkcji czynnościowej. Ponadto obserwuje się również:

  • ból dziąseł utrudniający lub uniemożliwiający gryzienie i przeżuwanie; jedzenie posiłków staje się niezgrabne i uciążliwe; mogą pojawiać się problemy z układem pokarmowym, objawiające się nawracającą niestrawnością, zgagą, czyli bolesnym pieczeniem za mostkiem i bólami brzucha wywołanymi przełykaniem nierozdrobnionych zębami kęsów pokarmu,
  • rozchwianie sąsiadujących z zanikiem kości szczęki zębów, które mogą ulegać wychylaniu w kierunku postępującego ubytku,
  • zaburzenia zgryzu wpływające na wygląd twarzy i prawidłową wymowę,
  • rozwijanie się choroby okluzyjnej, czyli zaburzenia jednej z części układu żucia, powodującego nieprawidłową pracę stawów skroniowo-żuchwowych i stałe naprężenie mięśni, prowadzące do przeciążenia i niszczenia ich struktur oraz występowania dodatkowych objawów, takich jak bóle głowy i kręgosłupa szyjnego.

Rozpoznanie zaniku kości w szczęce

Leczenie zaniku kości zęba rozpoczyna się od drobiazgowej diagnostyki. Panoramiczne zdjęcie radiologiczne w połączeniu z tomografią komputerową szczęki umożliwia ustalenie stopnia zaniku kości zęba i zaplanowanie dalszego postępowania.

Polecamy: Zapalenie kości (szczęki, zęba, szpiku, kości ogonowej) – objawy, przyczyny

Zanik kości w szczęce – leczenie

Najbardziej powszechnym zabiegiem zatrzymania zaniku kości zęba i przywrócenia jego prawidłowej masy jest augmentacja kości, czyli odtworzenie naturalnej tkanki w miejscu ubytku. W tym celu wykorzystuje się różnorodne biomateriały, m.in. implanty z materiału kościozastępczego lub kości pobrane od pacjenta z innej części ciała. Ponadto zanik kości szczęki można uzupełnić poprzez założenie tzw. błon zaporowych z materiałów syntetycznych hamujących postęp zaniku lub zastosować połączenie kilku metod, np. implantacji kostnej z dodatkowym pokryciem kolagenową membraną. Zanik kości w szczęce ustępuje po blisko sześciu miesiącach leczenia.

Warunkiem udanej implantacji zaniku kości zęba jest odpowiednio gęsta tkanka kostna w miejscu ubytku, w której zostanie osadzony implant. W przypadku słabej jakości podłoża leczenie przed implantacją skupia się na wyprowadzeniu odpowiedniej masy i kształtu zębodołu poprzez m.in. podniesienie dna zatoki szczękowej, czyli modelowanie ubytku kostnego dodatkowymi otworami i poszerzaniem jego krawędzi w celu umieszczenia substytutu kostnego pozwalającego na stabilne zamocowanie implantu. Leczenie zaniku kości żuchwy na etapie odbudowywania kości szczęki nie jest przeprowadzane w ramach NFZ, a koszty regeneracji tkanek pod implant sięgają wiele tysięcy złotych

Bibliografia:

  1. Kryst L., Chirurgia szczękowo-twarzowa, wyd. V, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  2. Dominiak M., Zapała J., Podstawy chirurgii stomatologicznej, wyd. V, Wydawnictwo Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2013.
Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
0
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Najbrudniejsze rzeczy świata, których dotykasz każdego dnia
Najbrudniejsze rzeczy świata, których dotykasz każdego dnia Materiał sponsorowany
Sok z kiszonego buraka - właściwości stosowanie przepis
Sok z kiszonego buraka - właściwości stosowanie przepis
Domowe sposoby na ból i zapalenie ucha. Jak leczyć u dziecka i u dorosłego?
Domowe sposoby na ból i zapalenie ucha. Jak leczyć u dziecka i u dorosłego?
Usuwanie (wyrywanie) ósemek – szczękościsk, ból i opuchlizna po usunięciu ósemki
Usuwanie (wyrywanie) ósemek – szczękościsk, ból i opuchlizna po usunięciu ósemki
Płukanie uszu – czy można bezpiecznie czyścić uszy domowymi sposobami?
Płukanie uszu – czy można bezpiecznie czyścić uszy domowymi sposobami?
Wymioty – jakie są ich przyczyny, jak im zapobiec i jak je powstrzymać
Wymioty – jakie są ich przyczyny, jak im zapobiec i jak je powstrzymać