Polub nas na Facebooku
Czytasz: Jak leczyć bulimię? Sposoby i wskazówki do samodzielnej terapii
menu
Polub nas na Facebooku

Jak leczyć bulimię? Sposoby i wskazówki do samodzielnej terapii

Fot: pidjoe / gettyimages.com

Leczenie bulimii oznacza wielowymiarową terapię prowadzoną zwykle ambulatoryjnie przy współpracy specjalistów i członków najbliższej rodziny. Czasem bywają też wskazania do podjęcia hospitalizacji w celu poprawy kondycji somatycznej przed przystąpieniem do głównej części rehabilitacji bulimii.

Metody leczenia bulimii zależą od indywidualnych predyspozycji psychicznych pacjenta, choć rokowania co do ustąpienia choroby warunkuje wczesna i kompleksowa terapia. Samodzielne leczenie bulimii nie jest polecane szczególnie na pierwszych etapach usprawniania kondycji psychofizycznej.

Zobacz także: Obsesja na punkcie zdrowego jedzenia - sprawdź, czy ortoreksja zaczyna być twoim problemem

Redakcja poleca:
Sok z rokitnika – właściwości, sposób przygotowania, przeciwwskazania
Torbiel okołokorzeniowa kręgosłupa – na czym polega choroba? Objawy i leczenie schorzenia
Bezoary – przyczyny powstawania, objawy i leczenie

Czym jest i jak wygląda bulimia?

Bulimia, określana również jako żarłoczność psychiczna, to przewlekła choroba, której istotą jest nadmierna koncentracja na masie swojego ciała. Charakteryzuje się epizodami niepohamowanego obżarstwa i zachowań kompensacyjnych. Mają one charakter przeczyszczający, polegający na mechanicznym i farmakologicznym prowokowaniu wymiotów bądź zastosowaniu lewatywy, a także nieprzeczyszczający, skupiający się na szybkiej utracie nadmiaru spożytych kalorii poprzez restrykcyjną dietę i wyczerpujące treningi sportowe.

Etiologia bulimii jest wieloczynnikowa. Uwzględnia aspekty psychologiczne, genetyczne, biologiczne, socjologiczne i kulturowe. Choroba dotyczy zwykle kobiet w młodym wieku i rozpoczyna się najczęściej w drugiej dekadzie życia. Przypadłość ta wyniszcza organizm pod względem somatycznym i psychicznym, prowadząc nawet do trwałych zmian wielonarządowych wynikających z odwodnienia i niedożywienia ustroju. Leczenie bulimii to długotrwały i wielowymiarowy proces, wymagający zaangażowania najbliższej rodziny oraz zespołu specjalistów dziedzin medycznych i psychoterapeutycznych – lekarza, psychiatry, dietetyka czy fizjoterapeuty.

Jak wyleczyć bulimię?

Im wcześniej zostanie postawiona diagnoza i wdrożony program rehabilitacji, tym lepsze rokowania co do odzyskania zdrowia. Leczenie bulimii oznacza wielowymiarową terapię prowadzoną zwykle ambulatoryjnie. W przypadku znacznego wyniszczenia organizmu przez chorobę przed rozpoczęciem właściwych metod leczniczych zaleca się hospitalizację w celu poprawy kondycji somatycznej pacjenta. Pobyt w szpitalu tymczasowo zmniejsza objawy i łagodzi powikłania choroby, jednocześnie zwiększając motywację do walki ze schorzeniem. Leczenie bulimii opiera się przede wszystkim na psychoterapii interpersonalnej, dialektycznej i przeciwdepresyjnej oraz przeprowadzonej metodą behawioralno-poznawczą. Celem leczenia sfery psychicznej jest przede wszystkim:

  • wyrobienie prawidłowych nawyków żywieniowych;
  • eliminacja napadów objadania się i różnorodnych zachowań kompensacyjnych;
  • zwiększenie motywacji pacjenta do współpracy z interdyscyplinarnym zespołem w celu przyswojenia prawidłowego zachowania i trybu jedzenia;
  • nauka konstruowania planu żywieniowego składającego się z odpowiedniej ilości i jakości posiłków i przekąsek;
  • rozszerzanie wiedzy na temat racjonalnego żywienia i zagrożeń wynikających z zaburzeń żywienia różnego typu;
  • modyfikacja autodestrukcyjnych myśli i uczuć;
  • nauka radzenia sobie ze stresem i wypracowanie konstruktywnych strategii zaradczych.

Jak wyleczyć bulimię innymi sposobami?

Aby leczenie bulimii przebiegało skutecznie, należy uważnie monitorować kondycję somatyczną oraz częstotliwość i siłę ataków obżarstwa. Poza ustaleniem konkretnego planu żywieniowego zapobiegającego hipoglikemii i napadom głodu terapia choroby powinna również uwzględniać:

  • farmakoterapię środkami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Pacjentom stosującym znaczne ilości środków przeczyszczających zaleca się zmniejszenie dobowej dawki i ostatecznie wycofanie farmaceutyków. Należy również kontrolować poziom elektrolitów, których niedobory sprzyjają zaburzeniom rytmu serca. Z kolei chorym prowokującym wymioty zaleca się szczególną dbałość o higienę jamy ustnej i regularne wizyty u stomatologa;
  • odbudowę masy i siły mięśniowej poprzez odpowiednio ukierunkowaną aktywność ruchową. Kinezyterapia, czyli leczenie bulimii ruchem uwzględnia przede wszystkim ćwiczenia wzmacniające o charakterze izometrycznym i siłowym zwiększające ukrwienie mięśni, odżywiające tkanki i wspierające procesy metaboliczne związane z rozprowadzaniem składników odżywczych i wody oraz usuwaniem z ustroju toksycznych substancji przemiany materii. Ćwiczenia ruchowe wpływają również na poprawę jakości skóry i tkanki podskórnej oraz wydolność krążeniowo-oddechową. Regulują ponadto perystaltykę jelit, a także zwiększają wydzielanie i rozprowadzanie endorfin, tzw. hormonów szczęścia, poprawiających nastrój i samopoczucie.

Skąd się biorą zburzenia odżywiania? Dowiesz się tego z filmu:

Zobacz film: Skąd się biorą zaburzenia odżywiania? Źródło: x-news

Jak samemu leczyć bulimię?

Leczenie bulimii na własną rękę nie jest wskazane na pierwszych etapach usprawniania kondycji psychofizycznej. Terapia powinna uwzględniać profesjonalny program ukierunkowany na szczegółową diagnozę problemu. Samodzielność w chorobie polega głównie na rzetelnym realizowaniu celów stawianych w trakcie każdej fazy rehabilitacji oraz pracy nad utrwalaniem prawidłowych nawyków.

Zobacz także: Anoreksja – na czym polega leczenie jadłowstrętu psychicznego?

Bibliografia:

1. M. Jarosz, Diagnozowanie zaburzeń stanu odżywienia w praktyce lekarskiej i pielęgniarskiej, Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2010.

2. A. Łuszczyńska, Nadwaga i otyłość. Interwencje psychologiczne, PWN, Warszawa 2007.

3. A. Osińska, Bulimia psychiczna – rozpowszechnienie, objawy i leczenie z uwzględnieniem aspektu stomatologicznego, [w:] „Pediatria i Medycyna Rodzinna”, 12 (3), 2016.

4. S. Pużyński, Psychiatria. Psychiatria Kliniczna, Urban & Partner, Wrocław 2011.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
69
8
Polecamy
Na czym polega leczenie zespołu Aspergera, czyli terapia dzieci i dorosłych z zespołem Aspergera
Na czym polega leczenie zespołu Aspergera, czyli terapia dzieci i dorosłych z zespołem Aspergera Dzień Dobry TVN
Bulimia – objawy, przyczyny i skutki.
Jak walczyć z bulimią?
Bulimia – objawy, przyczyny i skutki. Jak walczyć z bulimią? Dzień Dobry TVN
Anoreksja – na czym polega leczenie jadłowstrętu psychicznego?
Anoreksja – na czym polega leczenie jadłowstrętu psychicznego? TVN zdrowie
Choroba Alzheimera – terapia postępującego schorzenia
Choroba Alzheimera – terapia postępującego schorzenia TVN zdrowie
Komentarze (0)
Nie przegap
Co to są odleżyny? Skala Torrance’a do klasyfikacji stopnia zaawansowania odleżyn
Co to są odleżyny? Skala Torrance’a do klasyfikacji stopnia zaawansowania odleżyn
Przeszczep rogówki – wskazania, powikłania i rekonwalescencja
Przeszczep rogówki – wskazania, powikłania i rekonwalescencja
Czym jest zespół Wallenberga? Objawy i przyczyny zespołu bocznego opuszki
Czym jest zespół Wallenberga? Objawy i przyczyny zespołu bocznego opuszki
Katar u dziecka – przyczyny i rodzaje. Jak można go zwalczyć?
Katar u dziecka – przyczyny i rodzaje. Jak można go zwalczyć?
Zdrowe odżywianie – jakie są zasady zdrowego odżywiania i o czym należy pamiętać, układając dietę?
Zdrowe odżywianie – jakie są zasady zdrowego odżywiania i o czym należy pamiętać, układając dietę?
Pękające pięty, czyli problem kosmetyczny i zdrowotny. Przyczyny pękania pięt. Leczenie – zalecane składniki preparatów i domowe sposoby na suche i spękane pięty
Pękające pięty, czyli problem kosmetyczny i zdrowotny. Przyczyny pękania pięt. Leczenie – zalecane składniki preparatów i domowe sposoby na suche i spękane pięty