Polub nas na Facebooku
Czytasz: Interwencja kryzysowa. Słuszność stosowania pomocy psychologicznej
menu
Polub nas na Facebooku

Interwencja kryzysowa. Słuszność stosowania pomocy psychologicznej

 Terapeuta rozmawia ze smutna kobietą .

Fot. KatarzynaBialasiewicz / Getty Images

Interwencja kryzysowa to forma wczesnej pomocy psychologicznej. Aby zakończyła się powodzeniem i odzyskaniem kontroli przez osobę dotkniętą kryzysem, powinna przebiegać stopniowo. Zaczyna się od psychicznego wsparcia. Dalsze kroki przewidują podjęcie terapii redukującej lęk, poczucie zagrożenia i odbudowującej zaufanie.

Interwencja kryzysowa to forma szybkiej pomocy psychologicznej w przypadku zagrożenia życia, niemocy podejmowania racjonalnych decyzji, załamania psychicznego. Oparta na podejmowaniu szybkich kroków, ma na celu nawiązanie porozumienia i utrzymanie kontaktu pozwalającego na wyprowadzenie poszkodowanego na prostą. Interwencja kryzysowa zawsze przebiega etapowo i aby zakończyła się sukcesem, żaden z jej elementów nie może być pominięty.

Kogo obejmuje interwencja kryzysowa? Przykłady

Kluczowe dla terapeuty jest zdefiniowanie problemu, zapewnienie bezpieczeństwa psychicznego, udzielenie wsparcia, opracowanie planu działania i mentalna pomoc w jego realizacji. Opracowany przez psychologów schemat interwencji w każdym etapie opiera się na prostych pytaniach i poleceniach kierowanych do poszkodowanego. Dla powodzenia interwencji kluczowe jest również niestawianie obietnic i zapewnień, brak oceny osobowej, nieużywanie bezpośrednich określeń: „Jesteś ofiarą”, „Jesteś ocalony”, „Masz szczęście”, „Musisz być silny”. Przekaz kierowany do poszkodowanego powinien mieć pozytywny wydźwięk, ale musi pozostać neutralny.

W sytuacjach silnego stresu, związanych często z nieoczekiwanymi wydarzeniami, natychmiastowa pomoc psychologiczna bywa niezbędna. Jedną z nich jest śmierć bliskiej osoby, która określana jest kryzysem szczególnym i w wielu przypadkach może zakończyć się depresją. Terapia interwencji kryzysowej obejmuje również osoby po nagłej stracie pracy, borykające się z samotnością (np. po rozwodzie lub stracie dzieci), szykanowane. Jedną z trudniejszych interwencji jest interwencja kryzysowa w alkoholizmie, który dotyka bliskich alkoholika (partnera oraz dzieci). Interwencje kryzysowe w przypadku próby samobójstwa często prowadzone są u osób dotkniętych narastającą fazą kryzysu wynikającego z jednej z wyżej wymienionych przyczyn.

Polecamy: Myśli samobójcze – skąd się biorą i jak sobie z nim radzić?

Jakie mogą być pierwsze objawy depresji? Dowiesz się tego z filmu: 

Zobacz film: Pierwsze objawy depresji. Źródło: 36,6

Elementy interwencji kryzysowej

Interwencja kryzysowa zwykle podejmowana jest przez psychologa lub teraputę wyspecjalizowanego w udzielaniu szybkiej i skutecznej pomocy psychologicznej. To osoba, która przygotowana jest na nagłe i niekontrolowane reakcje poszkodowanego. Jest więc swego rodzaju przewodnikiem mentalnym, który pomaga przejść przez najtrudniejszą drogę kryzysu. Wspiera, definiuje i tłumaczy powstałe lęki, a w końcu pomaga też podjąć pierwsze słuszne decyzje. Jej pomoc może również rozszerzać się o wsparcie podczas kontaktów z lekarzem, prawnikiem, urzędnikami. Interwencję kryzysową uznaje się za zakończoną w momencie poprawy kondycji psychicznej poszkodowanego i osiągnięcia przez niego zdolności do samodzielnego podejmowania racjonalnych decyzji.

Jak podają opracowania psychologów, m.in. Sharona C. Levitona i Jamesa L. Greenstona, interwencja kryzysowa składa się m.in. z następujących kroków:

  • Natychmiastowość – to kluczowy krok w powodzeniu interwencji kryzysowej i nawiązaniu z poszkodowanym relacji. Szybkie poznanie sytuacji, wstępna ocena zagrożenia i nawiązanie kontaktu pomogą uchronić poszkodowanego przed podjęciem decyzji zagrażającej jego zdrowiu lub życiu, dodatkowo złagodzą niepokój i dezorientację pokrzywdzonego. Natychmiastowość łączy się często z koniecznością przejęcia nad nim kontroli. Dotyczy to osób, które zagrażają same sobie.
  • Ocena – postawiona na podstawie obserwacji i wysłuchaniu poszkodowanego.
  • Dyspozycja postępowania – następuje po ocenie sytuacji. Osoba interweniująca ma za zadanie wskazać właściwe kroki poszkodowanemu i ukazać mu sytuację z innego punktu widzenia. Aby była wypełniona, dyspozycja może sięgać do tzw. innych źródeł pomocy, czyli instytucji i osób oferujących profesjonalną pomoc (prawnicy, urzędnicy, lekarze).
  • Monitorowanie pomocy – to jeden z najważniejszych elementów interwencji kryzysowej, który pozwala na pomyślne jej zakończenie. Monitorowanie może polegać na samodzielnym sprawdzaniu poszkodowanego bądź nawiązaniu z nim porozumienia o składaniu przez niego raportów działań.

Polecamy: Jak leczyć stany lękowe - objawy, rodzaje i przyczyny zaburzenia

Cel i efekty interwencji kryzysowej

Interwencja kryzysowa podjęta w przedziale 24–72 godzin od krytycznego wydarzenia ma szansę zakończenia się pełnym sukcesem i powrotem poszkodowanego do samodzielnego funkcjonowania. Jej efekty zależą w dużym stopniu od chęci przyjęcia pomocy, trafnej diagnozy i prawidłowo przeprowadzonej, stopniowej pomocy psychologicznej. Dla osiągnięcia jeszcze lepszych efektów wskazane jest zaangażowanie rodziny i innych specjalistycznych służb. Najcięższe przypadki dotyczące np. dzieci alkoholików lub osób próbujących targnąć się na swoje życie powinny być skierowane na regularną pomoc terapeutyczną.

Bibliografia:

  1. Procedury postępowania w sytuacji kryzysowej, Powiatowe Centrum Edukacji i Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Lublinie.
Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
1
0
Polecamy
Co to jest samookaleczanie?
Z czego wynika?
Jak sobie pomóc?
Co to jest samookaleczanie? Z czego wynika? Jak sobie pomóc? Dzień Dobry TVN
Co zrobić, gdy bliska osoba przestaje mówić?
Mutyzm selektywny - objawy i przyczyny mutyzmu dziecięcego i mutyzmu u dorosłych
Co zrobić, gdy bliska osoba przestaje mówić? Mutyzm selektywny - objawy i przyczyny mutyzmu dziecięcego i mutyzmu u dorosłych Dzień Dobry TVN
Myśli samobójcze – skąd się biorą i jak sobie z nim radzić?
Myśli samobójcze – skąd się biorą i jak sobie z nim radzić? TVN zdrowie
Jak pomóc osobie z syndromem sztokholmskim?
Objawy i przykłady w związku i pracy
Jak pomóc osobie z syndromem sztokholmskim? Objawy i przykłady w związku i pracy TVN zdrowie
Komentarze (0)
Nie przegap
Postaw kręgosłup na nogi. Co zrobić, aby plecy przestały boleć?
Postaw kręgosłup na nogi. Co zrobić, aby plecy przestały boleć? Materiał sponsorowany
Pierwsza pomoc przy zespole suchego oka
Pierwsza pomoc przy zespole suchego oka Materiał sponsorowany
Jak chronić skórę przed słońcem?
Jak chronić skórę przed słońcem?
"Taki trening jest bardziej treściwy i konkretny" - zapytaliśmy eksperta, dlaczego warto postawić na trening online?
"Taki trening jest bardziej treściwy i konkretny" - zapytaliśmy eksperta, dlaczego warto postawić na trening online?
Zioła na menopauzę – które łagodzą nieprzyjemne objawy przekwitania?
Zioła na menopauzę – które łagodzą nieprzyjemne objawy przekwitania?
Ocet spirytusowy- właściwości i zastosowanie. Do czego można go użyć?
Ocet spirytusowy- właściwości i zastosowanie. Do czego można go użyć?