Polub nas na Facebooku
Czytasz: D- dimery – o czym świadczy podwyższony poziom? Badanie i normy

D- dimery – o czym świadczy podwyższony poziom? Badanie i normy

Zainteresował Cię ten artykuł?
Próbki krwi do badania

Fot: fotostorm / gettyimages.com

Podwyższony poziom D-dimerów może towarzyszyć nie tylko zakrzepicy, ale również ciąży, nowotworom, chorobom zapalnym. Wysoki poziom bez objawów klinicznych może okazać się również fałszywy przy współistniejącym wysokim poziomie trójglicerydów.

Dimer D powstaje na skutek rozpadu białka będącego jednym z produktów procesu krzepnięcia krwi, czyli fibryny. Fizjologicznie ilość D-dimeru we krwi jest śladowa. Jeśli wzrasta, świadczy o zwiększonym procesie rozpadu zakrzepów w organizmie.

D-dimery – norma

Poziom D-dimeru może być oznaczony różnymi metodami, wobec czego inne są zakresy norm. Jednak najczęściej przyjmuje się, że norma D-dimeru we krwi obwodowej wynosi poniżej 500 µg/l. Niewielkie odchylenie od normy wcale nie musi świadczyć o zakrzepicy. Chorzy, u których występują zakrzepy, a tym samym ich rozpad, poziom D-dimeru wzrasta kilkadziesiąt razy powyżej granicznej wartości.

Zobacz film: Z czego składa się krew? Źródło: Getty Images / iStock.

Kiedy bada się poziom D-dimeru?

Do wskazań dla oznaczania poziomu D-dimerów należy podejrzenie zakrzepicy żył głębokich bądź zatorowości płucnej, co stwierdza się na podstawie objawów klinicznych u chorego. Badanie to może również służyć kontroli i monitorowaniu leczenia stanu zagrożenia życia, jakim jest DIC, czyli rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, towarzyszące wielu niebezpiecznym stanom klinicznym, jak sepsa czy uraz wielonarządowy.

Badanie poziomu D-dimerów jest jedną z najczęściej wykonywanych analiz laboratoryjnych. Pacjenci czasami sami oznaczają ten wskaźnik, kiedy wyczytają w różnych źródłach, iż są w grupie ryzyka zakrzepicy. Często osoby zgłaszają się, np. do nocnej pomocy lekarskiej, bo właśnie odebrały wynik badania D-dimerów i obawiają się zakrzepicy żył głębokich, której powikłaniem jest zatorowość płucna. Jednocześnie nie prezentują one żadnych objawów poza podwyższonym wynikiem laboratoryjnym. Okazuje się bowiem, że stężenie D-dimerów może wzrastać w wielu innych sytuacjach, niekoniecznie chorobowych.

Wobec tego u kogo zasadne jest wykonanie badanie poziomu D-dimerów? Badanie to, ze względu na to, że jest bardzo nieswoiste, powinno być wykonywane u konkretnych pacjentów. Lekarz przed zleceniem badania powinien oszacować prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepicy żył głębokich, ponieważ samo oznaczenie D-dimerów nie ma wartości zaważającej na rozpoznaniu i podjęciu właściwego leczenia. Badania laboratoryjne muszą znaleźć odzwierciedlenie w badaniach uzupełniających, jak ultrasonografia, tomografia komputerowa czy inne badania obrazowe. Dlatego wykonanie badania D-dimerów zalecane jest w grupie osób, u których prawdopodobieństwo rozpoznania zakrzepicy żył głębokich uznaje się za wysokie. Drugą grupą są osoby leczone z powodu zakrzepicy, u których poziom D-dimerów stanowi sposób monitorowania leczenia i wskazówkę co do dalszego postępowania terapeutycznego.

Zobacz film: Badania w czasie ciąży. Źródło: 36,6.

Wysoki poziom D-dimerów

Wysoki poziom D-dimerów świadczyć może nie tylko o zakrzepicy żył głębokich czy zatorowości płucnej. Wynik powyżej 500 µg/l może pojawić się w następujących stanach:

  • w czasie ciąży,
  • w stanach zapalnych,
  • po urazach i operacjach,
  • procesach nowotworowych.

Lekarz zawsze powinien mieć na uwadze, że poziom D-dimerów może być wyższy jedynie w wyniku laboratoryjnym, a nie w rzeczywistości. Oznacza to, że wynik jest fałszywie dodatni. Tak się może zdarzyć w przypadku wysokiego stężenia trójglicerydów we krwi obwodowej, wysokiego poziomu bilirubiny lub czynnika reumatoidalnego.

Jak wygląda badanie stężenia D-dimerów?

Badanie poziomu D-dimerów przeprowadza się z krwi pobranej z żyły obwodowej. Nie powinno być wykonywane bez wyraźnych wskazań, ponieważ może jedynie wprowadzić pacjenta w błąd i nie ma wartości diagnostycznej bez obecnych objawów klinicznych i dodatkowych badań. Nie ma jednak żadnych przeciwwskazań do jego wykonania, nie ma też powikłań, poza mogącym się pojawić krwiakiem związanym z pobraniem krwi.

Zobacz film: Budowa i funkcje układu krążenia. Źródło: 36,6.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
39
1
Komentarze (0)
Nie przegap
Choroby, które dziecko może przynieść z przedszkola 
Choroby, które dziecko może przynieść z przedszkola 
Normy poziomu cukru we krwi i sposoby regulacji stężenia glukozy w organizmie
Normy poziomu cukru we krwi i sposoby regulacji stężenia glukozy w organizmie
Jakie stany chorobowe odpowiadają za podwyższone monocyty?
Jakie stany chorobowe odpowiadają za podwyższone monocyty?
Siemię lniane -  właściwości lecznicze. Jak przygotować i pić siemię?
Siemię lniane -  właściwości lecznicze. Jak przygotować i pić siemię?
Kreatynina – badanie surowicy krwi – normy i interpretacja wyników 
Kreatynina – badanie surowicy krwi – normy i interpretacja wyników 
Trójglicerydy: ich rola w organizmie, normy, interpretacja wyników i sposoby na obniżenie
Trójglicerydy: ich rola w organizmie, normy, interpretacja wyników i sposoby na obniżenie