Polub nas na Facebooku
Czytasz: Chłoniak Burkitta u dzieci – przyczyny, objawy, rokowanie i leczenie

Chłoniak Burkitta u dzieci – przyczyny, objawy, rokowanie i leczenie

Zainteresował Cię ten artykuł?
NAN

Fot: Adiano / fotolia.com

Chłoniak Burkitta jest nowotworem złośliwym, którego przyczyny to najczęściej zakażenie wirusem Epsteina-Barr i osłabienie odporności. Częściej występuje u dzieci. Rokowanie jest dobre, pod warunkiem szybkiego wychwycenia objawów i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.

Chłoniak Burkitta jest nowotworem wywodzącym się z układu chłonnego. Zdecydowanie częściej występuje u dzieci i młodzieży. Bardziej predysponowana jest również płeć męska niż żeńska. Układ chłonny jest częścią układu odpornościowego, którego zadaniem jest walka z infekcjami. Przyczyną powstania chłoniaka jest niekontrolowany wzrost limfocytów linii B lub T.

Chłoniak Burkitta – co to jest?

Do układu chłonnego zalicza się szpik kostny, węzły chłonne, grasicę i śledzionę. Węzły chłonne są rozsiane po całym organizmie i połączone siecią naczyń limfatycznych, w których krąży chłonka (limfa). Limfa przepływa przez węzły chłonne, ulega przefiltrowaniu. Konkretnie zostają w nich przefiltrowane wszystkie szkodliwe dla organizmu elementy – bakterie, wirusy, a nawet komórki nowotworowe. Limfa zawiera komórki zwane limfocytami. Są to odmiany krwinek białych odpowiedzialnych za walkę z organizmami chorobotwórczymi. Istnieją dwa typy limfocytów – T i B. Chłoniak Burkitta jest nowotworem wywodzącym się z linii limfocytów B.

Nazwa omawianej jednostki chorobowej wywodzi się od nazwiska lekarza, Denisa Parsonsa Burkitta, który opisał ten nowotwór jako pierwszy u dzieci w Afryce. Nowotwór ten jest charakterystyczny właśnie dla tego rejonu świata, dlatego mówi się, że jest to nowotwór endemiczny. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy powstaje na skutek znacznego obniżenia odporności.

Chłoniak Burkitta – podział i przyczyny

Wyróżnia się 3 typy chłoniaka Burkitta:

  • Chłoniak Burkitta endemiczny

Ten typ jest charakterystyczny dla obszaru Afryki. Najczęściej spotykany jest u dzieci i wiąże się bezpośrednio z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr. Atakuje z reguły kości szczęki, co jest dość specyficzne właśnie dla tego typu, ponieważ inne chłoniaki rzadko lokalizują się w obrębie tej kości.

  • Chłoniak Burkitta sporadyczny

Jest to typ również związany z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr wywołującym mononukleozę zakaźną. Ze względu na dość duże rozpowszechnienie tego wirusa, ciężko stwierdzić, dlaczego akurat w niektórych przypadkach zwiększa on ryzyko zachorowalności na chłoniaka, a w innych nie. W przypadku chłoniaka Burkitta sporadycznego nie ma aż takiej ścisłej zależności pomiędzy zakażeniem tym wirusem a wystąpieniem nowotworu.

  • Chłoniak Burkitta związany z niedoborem odporności

Jak sama nazwa wskazuje, w tym typie chłoniaka istnieje zależność pomiędzy wystąpieniem nowotworu a zarażeniem wirusem HIV, zespołem AIDS, a także innymi stanami związanymi z obniżeniem odporności, tzn. przyjmowanie leków immunosupresyjnych czy stany po przeszczepieniu narządów.

Chłoniaka Burkitta - objawy

Najczęstszą lokalizacją tego nowotworu jest jama brzuszna. W związku z tym pierwsze objawy mogą być związane właśnie z przewodem pokarmowym. Są to nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka. Rzadko dochodzi do powstania niedrożności jelit.

Można zaobserwować powiększenie węzłów chłonnych innych okolic ciała – klatki piersiowej, szyi. Dodatkowo dołączają się objawy ogólne, jak poty nocne, gorączka czy utrata masy ciała.

Pozostałe objawy wynikają z zajęcia konkretnych narządów przez nowotwór. Mogą być to więc objawy związane z zaburzeniami funkcji wątroby, szpiku kostnego, a nawet mózgu czy rdzenia kręgowego.

Jak rozpoznać chłoniaka Burkitta?

Celem rozpoznania chłoniaka Burkitta należy pobrać jeden powiększony węzeł chłonny i poddać go badaniu mikroskopowemu. Zabieg pobrania węzła odbywa się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Czasem pobiera się fragmenty innych tkanek z różnych okolic ciała.

Poza badaniem węzła chłonnego wykonuje się badania krwi, badania obrazowe, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego czy bezpośrednie badanie szpiku kostnego. Badanie te pozwalają odpowiedzieć na pytanie, jakie jest zaawansowanie choroby, a co za tym idzie – jakie jest rokowanie u chorego.

Chłoniak Burkitta – stopnie zaawansowania i rokowanie

Stopień zaawansowania chłoniaka Burkitta informuje o ilości zajętych węzłów chłonnych, o obszarze przez nie zajmowanym, a także narządach, które obejmuje. Jeśli chłoniak rozwija się tylko w węzłach chłonnych, jest to chłoniak węzłowy. Jeśli w innych narządach, określa się go pozawęzłowym.

Stadium 1 oznacza, że jest to pojedynczy guz, zajmujący tylko jeden obszar, bądź grupa zajętych węzłów chłonnych, ale tylko w jednym określonym obszarze, np. pod pachami.

Stadium 2 odnosi się do dwóch grup węzłów.

Stadium 3 to dwa lub więcej obszarów odległych od siebie (na przykład po dwóch stronach przepony.

Stadium 4 obejmuje zajęcie szpiku kostnego i ośrodkowego układu nerwowego.

Chłoniak Burkitta należy do chłoniaków o wysokim stopniu złośliwości. Zazwyczaj rozwija się bardzo szybko i wymaga podjęcia natychmiastowego leczenia. Szybkie rozpoznanie i podjęcie właściwej terapii daje bardzo dobre rokowanie – wyleczenie może sięgać nawet 90% chorych.

Chłoniak Burkitta – leczenie

Główną metodą leczenia jest chemioterapia, czyli podawanie leków mających na celu niszczenie komórek nowotworowych. Zazwyczaj substancje te podawane są dożylnie, choć w niektórych zaawansowanych stanach mogą również być aplikowane bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego. Dodatkowo można zastosować w leczeniu przeciwciała monoklonalne działające na zasadzie stymulacji organizmu do niszczenia komórek nowotworowych.

To Cię zainteresuje

Okrężnica: budowa i funkcje. Choroby okrężnicy (rak okrężnicy) Czerniak oka – objawy, przerzuty i rokowanie Czym jest genetyka i jakie są jej zastosowania? Testy na ojcostwo i nowotwory

Niekiedy można rozważyć przeszczep komórek macierzystych. Takie komórki mogą być własne lub pochodzić od dawcy. Jeśli przeszczep jest własny, komórki te pobiera się w okresie remisji i przechowuje do czasu, aż chory będzie gotowy do przeszczepu. Komórki macierzyste wprowadzane są podczas przeszczepu do szpiku kostnego.

Zobacz film: Gen BRCA a nowotwory. Źródło: 36,6

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
6
0
Więcej na temat
Rakowiak: grupy ryzyka, objawy, przyczyny, leczenie i rokowania
Co to jest graviola? Czy może być skutecznym lekiem na raka?
Rak odbytnicy – objawy, przyczyny, rokowania i leczenie
Chłoniak nieziarniczy – objawy nowotworu, rodzaje rokowania, metody leczenia
Komentarze (0)
Nie przegap
Nowoczesne metody leczenia cukrzycy Reklama
Zimowa apteczka na ferie 
Kontuzje na stoku narciarskim – pierwsza pomoc
Jak bezpiecznie spędzić ferie zimowe?
Obrzęk mózgu – objawy, leczenie, rokowania
Zielona herbata – właściwości odchudzające i inne. Parzenie herbaty