Czytasz: Chelatacja – chelatacja EDTA, chelatowanie włosów, chelatacja a autyzm

Chelatacja – chelatacja EDTA, chelatowanie włosów, chelatacja a autyzm

Widok czerwonych krwinek w powiększeniu

Fot: admin3d / fotolia.com

Chelatacja to niekonwencjonalna metoda służąca pierwotnie usuwaniu z organizmu metali ciężkich, ostatnio coraz częściej stosowana również do usuwania złogów tętnicowych i przywracania prawidłowego krążenia krwi, a nawet leczenia autyzmu. Badania naukowe nie potwierdzają jednak jej skuteczności.

Chelatacja to określenie pochodzące od greckiego słowa chele oznaczającego kleszcze lub szczypce kraba, nawiązujące do zmian zachodzących w czasie tej reakcji chemicznej, gdy kation metalu zostaje „zakleszczony” w wiązaniach organicznej struktury pierścieniowej, utworzonej przez tzw. ligandy chelatujące. Powstałe w ten sposób związki już w czasie I wojny światowej wykorzystywano do celów medycznych, próbując oczyścić z metali ciężkich organizmy żołnierzy zatrutych gazami bojowymi.

Chelatacja EDTA

W połowie XX w. zaczęto stosować chelatację EDTA, czyli kwasem etylenodwuaminoczterooctowym – syntetycznym związkiem aminokwasowym, który po wprowadzeniu do organizmu lokalizuje i przechwytuje metale lub szkodliwe związki mineralne, a następnie łączy się z nimi. Po związaniu się i detoksykacji metale są wydalane z ciała poprzez nerki i drogi moczowe.

Początkowo w ten sposób oczyszczano organizm przede wszystkim z nadmiaru ołowiu, dziś coraz częściej chelatacja jest stosowana w leczeniu i profilaktyce wielu chorób, szczególnie miażdżycy i spowodowanych nią schorzeń serca, depresji, migren, problemów z krążeniem w kończynach dolnych, choroby Alzheimera czy choroby zwyrodnieniowej stawów. Wykorzystuje się ją również w terapii osób dotkniętych autyzmem, opierając się na założeniu, że jedną z jego przyczyn jest zatrucie metalami ciężkimi.

Skuteczność chelatacji w przypadku większości schorzeń nie została jednak potwierdzona badaniami naukowymi, a Komisja Etyki Lekarskiej Okręgowej Izby Lekarskiej w Koszalinie uznała ją za paramedycynę.

Co to jest chelatacja?

EDTA, czyli kwas etylenodwuaminoczterooctowy, jest obecnie najpowszechniej wykorzystywaną substancją do chelatacji. Podawany dożylnie pod postacią kroplówki przechwytuje jon minerału lub metalu i wyprowadza go z organizmu poprzez układ wydalaniczy. Taka terapia ma ułatwiać też przepływ tlenu i składników odżywczych.

Chelatacja EDTA jest chętnie stosowana w leczeniu miażdżycy, ponieważ – według jej zwolenników – pomaga zredukować osady związane ze stwardnieniem tętnic, a także zapobiega ich tworzeniu. Terapia chelatowa usuwa nagromadzone złogi miażdżycowe z tętnic, tym samym likwidując potencjalne blokady i przywracając prawidłowe krążenie krwi. EDTA zmniejsza też jej lepkość, zwiększa elastyczność tętnic, umożliwia lepsze ukrwienie mięśnia sercowego i zapobiega powstawaniu choroby niedokrwiennej.

Chelatacja w terapii antymiażdżycowej obejmuje zazwyczaj około 20 zabiegów w ciągu dwóch miesięcy.

Chelatowanie włosów

Kwas EDTA jest wykorzystywany także w branży kosmetycznej, na rynku pojawia się coraz więcej produktów, zwłaszcza szamponów do chelatowania włosów, które z powodu minerałów znajdujących się w wodzie kranowej (zwłaszcza fluoru) narażone są na matowienie czy wysuszanie. Tego typu preparaty mają ułatwiać usunięcie z włosów i skóry głowy szkodliwych substancji.

Chelatacja doustna

Na rynku dostępne są również tabletki do terapii chylatowej, zazwyczaj czynnikiem aktywnym w tego typu preparatach jest EDTA. Według zapewnień producentów chelatacja doustna wspomaga oczyszczanie organizmu z toksycznych metali ciężkich oraz szkodliwych złogów wapnia w tętnicach, korzystnie wpływa na ciśnienie krwi, wspiera pracę serca, napięcie mięśniowe i jelitowe, a także neutralizuje działanie wolnych rodników, czyli atomów przyspieszających procesy starzenia organizmu, zwiększających ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób nowotworowych.

Chelatacja – autyzm

Chelatacja jest wykorzystywana również w leczeniu autyzmu u dzieci, w oparciu o tzw. protokół Cutlera, stworzony przez amerykańskiego biochemika i fizyka Andrew Hall Cutlera. Stosuje się wówczas doustnie jedną z trzech substancji, zwanych chelatorami:

  • kwas alfa-liponowy (ALA),
  • kwas dimerkaptobursztynowy (DMSA),
  • kwas dimerokaptopropanosulfonowy (DMPS).

Protokół Cutlera zakłada stosowanie bardzo małych dawek przy dużej częstotliwości podawania, na bieżąco należy wykonywać też badania, zwłaszcza morfologię krwi i próby wątrobowe. Według twórcy systemu chelatacja powinna trwać minimum 9 miesięcy. W tym czasie zaleca się suplementację nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, magnezem, selenem, cynkiem, witaminami z grupy B, witaminą A, witaminą C oraz witaminą E.

Chelatacja u dzieci z autyzmem musi jednak odbywać się po konsultacji z lekarzem. Wielu specjalistów nie uważa jednak tej terapii za skuteczną. W trakcie przyjmowania preparatów mogą też pojawić się skutki uboczne, m.in. intensyfikacja objawów kandydozy, większe uczucia zmęczenia albo hiperaktywność, podwyższona temperatura ciała, wysypka, nieprzyjemny zapach skóry czy włosów.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
1
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Czy można słodzić gorącą herbatę miodem? - test
Naturalny antybiotyk z tymianku, który przygotujesz w 5 minut. Idealny na jesień.
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie
Ból w mostku – powód do paniki? Nie zawsze oznacza zawał