Czytasz: Blizna po cesarce – jak złagodzić ból po cesarskim cięciu?

Blizna po cesarce – jak złagodzić ból po cesarskim cięciu?

NAN

Fot: Artem Furman / stock.adobe.com

Blizna po cesarce jest konsekwencją porodu przez cesarskie cięcie, który zawsze wiąże się z dłuższym okresem powrotu do pełnej sprawności przez świeżo upieczoną matkę. Objawem, na który kobiety skarżą się najczęściej, jest ból w miejscu blizny.

Cesarskie cięcie jest zabiegiem, podczas którego zostają przecięte: skóra, powłoki brzuszne i dolna część macicy. Aby wyciągnąć bezpiecznie dziecko na świat, przebijany jest również pęcherz płodowy. Po wyjęciu dziecka i łożyska każda z przeciętych warstw zostaje zszyta. Po cesarskim cięciu zostaje blizna.

Jak wygląda blizna po cesarskim cięciu?

Przyszłe matki, u których występuje wskazanie do porodu przez cesarskie cięcie lub które same zdecydowały się na ten zabieg, często martwią się o późniejsze względy estetyczne. Operacja jest przeprowadzana za pomocą cięcia poprzecznego (w poprzek, w okolicy podbrzusza), więc blizna po cesarce przypomina niewielką, poziomą zmianę, która różni się nieco barwą od koloru skóry. Najczęściej jest umiejscowiona bardzo nisko – przeważnie tuż nad granicą wzgórka łonowego, więc będzie ją zakrywać bielizna. Na długość cięcia wpływa kilka czynników, ale standardowa blizna mierzy około 10 cm. Jest większa, jeśli ciężarna ma większą tuszę lub w przypadku, kiedy dziecko jest duże.

Dlaczego blizna po cesarskim cięciu boli?

Najprostszym wytłumaczeniem przyczyny bólu blizny po cesarskim cięciu jest to, że powstaje ona na skutek gojenia się rany, czyli miejsca przecięcia powłok brzucha. Regeneracja skóry może powodować ból i dyskomfort. Dodatkowo często rana nie goi się prawidłowo i dochodzi do sklejania się powłok, co jest odczuwane jako charakterystyczne „ciągnięcie” blizny. Jest to szczególnie dokuczliwe, kiedy kobieta się schyla i podnosi cięższe przedmioty lub dziecko.

Ból blizny po cesarce może trwać aż do sześciu miesięcy po porodzie. Niestety część kobiet odczuwa go jeszcze dłużej. Może się tak zdarzyć na skutek powstawania zrostów w jamie miednicy, nawet jeżeli z zewnątrz blizna jest niewielka i mało widoczna. Czasami dolegliwościami towarzyszącymi są bóle kręgosłupa, które zupełnie nie są kojarzone z tą przyczyną.

Ból blizny po cesarce – co zrobić?

Przede wszystkim należy unikać wszelkich sytuacji, które nasilają ból blizny po cesarce. Oczywiście pojawia się on w tak zwykłych momentach, jak śmianie się czy kichanie. Wówczas pomocne jest przyciskanie do brzucha miękkiej poduszki, którą świeżo upieczona mama powinna mieć zawsze przy sobie. Należy jednak pamiętać, że w przypadku świeżej rany po cięciu, do około tygodnia należy całkowicie unikać ucisku na nią.

Na gojącą się jeszcze ranę nie można stosować żadnych maści przeciwbólowych. Musi być czysta. Jeżeli zaczyna boleć wygojona już blizna, należy zgłosić się do lekarza, który określi źródło dolegliwości i zaproponuje odpowiednią terapię.

Dobre efekty daje rehabilitacja wdrożona zaraz po wygojeniu rany – nawet po miesiącu od cesarskiego cięcia. Może zostać też wdrożona po kilku miesiącach od zabiegu – wówczas na efekt trzeba będzie poczekać dłużej.

Blizna po cesarce – zgrubienie

Zdarza się, że wokół blizny po cesarce powstaje zgrubienie, czyli tzw. bliznowiec. Nie jest to groźne powikłanie, ale nieestetyczne. Można mu zapobiec, stosując preparaty przeznaczone do pielęgnacji blizn pooperacyjnych. Zdarza się, że nawet mimo ich stosowania bliznowiec i tak się pojawi – jest to kwestia indywidualna organizmu. Zawsze jednak przez odpowiednią i systematyczną pielęgnację można go zmniejszyć. Stosowanie maści i żeli spowoduje spłycenie blizny. Dostępne są też silikonowe plastry żelowe, które zapobiegają tworzeniu się blizn przerostowych, a dodatkowo łagodzą dolegliwości związane z gojeniem się rany. Należy pamiętać, że można je stosować dopiero po całkowitym wygojeniu.

Zobacz film: Co to jest poród zabiegowe. Źródło:36,6

Pielęgnacja blizny po cesarce

Aby zapobiec dolegliwościom, które powoduje blizna po cesarce, należy zwrócić uwagę na właściwą pielęgnację rany i świeżej blizny w pierwszych tygodniach po porodzie.

Po wykonaniu cesarskiego cięcia i zszyciu poszczególnych powłok rana zostaje przez lekarzy przykryta opatrunkiem. Należy uważać, żeby go nie zamoczyć opatrunku ani zszytej rany. Zmienia się go po upływie pierwszej doby. Po zdjęciu szwów rana powinna zostać odkryta, co znacznie przyspieszy gojenie. Oczywiście wskazane jest dbanie o higienę, co pozwoli uniknąć zakażenia.

Bliznę można myć żelem do higieny intymnej lub mydłem czy płynem do kąpieli niemowląt. Zalecane jest dość częste przemywanie blizny – 3, a nawet 4 razy dziennie. Ranę należy delikatnie osuszyć gazą lub jednorazowym ręcznikiem. Nie poleca się używania zwykłego ręcznika, z którego korzystają inni domownicy i który może być siedliskiem bakterii. Aby odkazić ranę, można użyć gazików nasączonych roztworem soli fizjologicznej lub spirytusem salicylowym.

W pierwszym okresie po cesarskim cięciu, kiedy blizna dopiero zaczyna się formować i zasklepiać, kobiety powinny unikać noszenia ciasnych spodni i ciasnej bielizny. Najlepsza jest lekka i nieuciskająca bielizna, której ściągacz lub gumka będą umiejscowione powyżej linii cięcia. Rana i blizna wymagają unikania większego wysiłku, w tym podnoszenia ciężkich przedmiotów, nawet jeżeli cięcie wydaje się już wygojone. Szwy wewnętrzne ulegają rozpuszczeniu dopiero po trzech miesiącach, jest to więc czas, w którym kobieta powinna zachować szczególną ostrożność. Nawet karmienie dziecka powinno odbywać się na położonej na kolanach miękkiej poduszce, aby nie uciskać rany.

Zobacz film: Cesarskie cięcie – medyczna potrzeba czy wygoda? Źródło: O Matko

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
0
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Czy można słodzić gorącą herbatę miodem? - test
Co to jest śmierć kliniczna? Świadectwa osób, które jej doświadczyły
Konizacja szyjki macicy – wskazania, przebieg zabiegu, gojenie i rekonwalescencja
Skręt kiszek – objawy, przyczyny oraz leczenie
Ból w mostku – powód do paniki? Nie zawsze oznacza zawał
Bezoary – przyczyny powstawania, objawy i leczenie