Polub nas na Facebooku
Czytasz: Antofobia – lęk przed kwiatami. Skąd się bierze i jak go leczyć?

Antofobia – lęk przed kwiatami. Skąd się bierze i jak go leczyć?

Kwiaty w wazonach - piękna zieleń, piękne wnętrze.

fot. dougal waters / Getty Images

Fobie zazwyczaj pojawiają się wtedy, kiedy dana osoba kojarzy konkretną sytuację lub przedmiot z czymś niebezpiecznym. Antofobia, to lęk, w którym zagrażające wydają się kwiaty. W teorii psychoanalitycznej fobia powstaje na skutek przeniesienia agresji lub regresji zachowań. W wyniku tego przeniesienia obiekt lęku postrzega się jako niebezpieczny. 

Antofobia jest dla zdrowego człowieka dość dziwnym zaburzeniem. Zrozumiały jest lęk przed pająkami, tłumem czy dużą przestrzenią. Kwiaty nigdy nie wydają się niebezpieczne – są kolorowe, mają różne kształty i wielkości, potrafią pięknie pachnieć. Skąd zatem może brać się lęk przed kwiatami?

Antofobia – objawy

Głównym objawem antofobii jest lęk przed kwiatami. Widok mniejszego lub większego kwiatu, nawet doniczkowego, może wywoływać uczucie niepokoju i określone objawy somatyczne. U każdej osoby cierpiącej na tę postać fobii objawy mogą wyglądać inaczej i mieć różne natężenie. Do objawów somatycznych (fizycznych) antofobii zaliczają się: zawroty głowy, drżenia kończyn, podwyższone ciśnienie tętnicze, mdłości, uczucie duszności, kołatanie serca, ból brzucha, „gęsia skórka”, napady gorąca lub zimna, wzmożone pocenie i bladość skóry. Czasami może wystąpić również chwilowy zanik mowy. Ze strony psychicznej i poznawczej, antofobia może dawać takie objawy, jak: niepokój, lęk aż do napadu paniki, poczucie nierealności, chęć ucieczki przed zagrażającym obiektem – w tym przypadku kwiatem.

Osoba zmagająca się z antofobią nie chodzi często do parków, unika kwiaciarni oraz sytuacji, gdzie pojawiają się kwiaty – wesela, pogrzeby, imieniny czy urodziny. Czasem dochodzi nawet do rezygnowania z odwiedzin w domach, gdzie znajduje się określony typ kwiatu, który wywołuje reakcję lękową. Osoby zmagające się z lękiem przed kwiatami zdają sobie sprawę z irracjonalności swoich reakcji, dlatego są skłonne szukać pomocy u specjalistów.

Czy nieśmiałość to cecha charakteru czy już objaw fobii społecznej? Zobaczcie:

Zobacz film: Nieśmiałość - cecha charakteru czy fobia społeczna? Źródło: Dzień Dobry TVN

Antofobia – skąd się bierze?

Antofobia w każdym przypadku ma jakieś źródło. W psychologii ewolucyjnej mówi się o przystosowawczej roli lęku. Społeczeństwa już w czasach prehistorycznych zaczęły wypracowywać lęki, które miały funkcję ochronną. Stąd więc pojawia się strach przed lwami, jadowitymi wężami, pająkami, rekinami i innymi zwierzętami nieprzyjaznymi człowiekowi. Antofobia może być niejako ewolucyjną pozostałością po dawnych lękach w określonych społeczeństwach, które w jakiś sposób ucierpiały na skutek trujących kwiatów i roślin.

Lęk przed kwiatami może pojawiać się u osoby, która kojarzy je z niebezpieczną lub traumatyczną sytuacją. Jako przykład można tutaj podać morderstwo przy stoisku z różami. Można wyobrazić sobie sytuację, w której kupujemy róże od ulicznego sprzedawcy. W pewnym momencie podbiega do niego przestępca, zadaje mu kilka ciosów nożem i ucieka. W następstwie zdarzenia u świadka napaści i śmierci sprzedawcy może wystąpić lęk przed różami. Taki mechanizm nazywany jest warunkowaniem klasycznym.

Antofobia może być wynikiem nieświadomego mechanizmu powstawania reakcji fobicznych, na skutek przeniesienia złych emocji i skojarzeń z jednego obiektu na inny, czyli w tym przypadku kwiaty.

Antofobia – leczenie

Antofobia jest leczona tak samo, jak każdy inny rodzaj fobii. Przede wszystkim należy zasięgnąć porady specjalisty, w tym przypadku psychiatry. W zależności od objawów i innych szczegółów problemu, lekarz może wypisać leki przeciwlękowe, uspokajające, a nawet przeciwdepresyjne. Pacjent skierowany zostanie na psychoterapię, która jest podstawą leczenia fobii w każdej postaci.

Przy tak specyficznych zaburzeniach jak antofobia, skuteczną metodą jest terapia behawioralna. Ma ona na celu nauczenie się nowych zachowań i usuwanie tych niekorzystnych, które zostały dotychczas utrwalone. Często osoba cierpiąca z powodu lęku jest wystawiana na sytuacje, kiedy może się z nim zmierzyć i zastosować odpowiednie metody do opanowania go. Stosowana jest również terapia poznawcza – osoba chora uczy się rozpoznawać swoje emocje i przekonania. Celem terapii jest wypracowanie umiejętności odpowiedniej reakcji w sytuacjach wywołujących lęk.

Czy artykuł okazał się pomocny?
Tak Nie
1
0
Komentarze (0)
Nie przegap
Nowy rok, nowa Ty – jak mieć więcej czasu dla siebie?
Nowy rok, nowa Ty – jak mieć więcej czasu dla siebie? Materiał sponsorowany
Najczęstsze błędy popełniane podczas pielęgnacji twarzy
Najczęstsze błędy popełniane podczas pielęgnacji twarzy Materiał sponsorowany
Czynnik reumatoidalny (badanie RF) – jak odczytać wyniki badania? 
Czynnik reumatoidalny (badanie RF) – jak odczytać wyniki badania? 
Domowe sposoby na ból i zapalenie ucha. Jak leczyć u dziecka i u dorosłego?
Domowe sposoby na ból i zapalenie ucha. Jak leczyć u dziecka i u dorosłego?
Seks oralny – czym jest stosunek oralny? Najlepsze pozycje w seksie oralnym
Seks oralny – czym jest stosunek oralny? Najlepsze pozycje w seksie oralnym
Syrop imbirowy z dodatkiem miodu i cytryny – skuteczna walka z infekcjami. Zastosowanie, właściwości, dawkowanie. Przepis na przygotowanie domowego syropu
Syrop imbirowy z dodatkiem miodu i cytryny – skuteczna walka z infekcjami. Zastosowanie, właściwości, dawkowanie. Przepis na przygotowanie domowego syropu